Van huis naar thuis

De eerste dag

2012-01-01T15:30:00.003Z

Een nieuw netwerk, een nieuw begin met vele nieuwe mogelijkheden en kansen.
Moet je onbekende mensen op straat nu wel of geen gelukkig nieuwjaar wensen was een punt van discussie vannacht, moet je je wel of niet laten zoenen en hoe doe je dat dan als je niet wilt etc.. Mooi is het dat dit nieuwe netwerk al zo vertrouwd is dat ik betrokken raak in de gesprekken en hierin van mijn eerdere ervaringen flink gebruik kan maken. Nu bedoel ik het nieuw internet netwerk.
Nadat mijn nieuwe partner een laptop kocht, besloot ik ook van dezelfde korting en garantie periode van een bedrijf in Alkmaar gebruik te maken.
De eerder afgelopen jaar gestolen laptop te vervangen, zodat ik het declaratiewerk van mijn cliënten bestand in het nieuwe jaar weer op de gebruikelijke en handige manier kan doen. Alle pc´s in een netwerkje aangesloten en heel even beginnen we op nerds te lijken. Ieder zijn eigen pc-tje en wie zorgt er voor koffie, thee of limonade? De afwas groeit we zitten hier met 5 grote mensen, ik ben benieuwd waar dit op uit loopt,....de eerste geluiden om een spelletje te gaan doen heb ik gelukkig al weer vernomen. Voor het zover is is dit stukje alweer klaar.
Ik wens vanuit hier iedereen die het leest geluk en gezondheid en lekker bewegen!

De uittocht van de vreemdedingen

2011-12-15T15:49:00.007Z

Het duurt nog 3 dagen en nachten voor Kerstmis. De dagen worden kouder, de nachten vallen eerder, de stad ligt er verlaten bij. Ik loop naar buiten met een thermoskan warme chocomel, in het licht van de lantaarnpalen zie ik sneeuwvlokken schuin naar beneden dwarrelen. Vervuld met warmte in mijn hart, stilte in mijn hoofd, bewust van de onvrede die bij velen heerst, over de verkeerde verdeling van de rijkdommen, begeef ik me naar het Occupy tentenkamp in mijn stad. Overal, in de ramen van de huizen, flikkerden lichtjes in kleine en grote kerstbomen en zie ik mensen in slaap gesukkeld, achter de buis hangen. Ik besef me dat veel mensen, de wens van mij om mee te werken aan verandering, niet delen; zij leven door als nooit te voren of doen er nog een schepje bovenop, om vooral niet te hoeven denken aan de leningen die ze voor hoge rente hebben afgesloten en de bezuinigingen van het komende jaar.
Veel mensen staan mopperend met elkaar in de trein, tram etc. of uiten hun onvrede op facebook, twitter en andere sociale netwerken, slechts sommigen ondernemen actie. Zij staan bij elkaar in tentenkampjes, gaan de straat op, in de hoop meer mensen wakker te schudden, voor het te laat is. Het voelt bitter koud, buiten en in onze maatschappij.
Plotseling zie ik drie mannen over het kerkplein lopen in de richting van de kerk. Naast de kerk, bij het Occupykamp blijven ze staan. Ik verschuil me achter de oudste kastanjeboom van de stad, voel direct dat dit niet pluis is. Vliegensvlug halen ze iets uit hun zak en schrijven op het mededelingenbord van het kamp:
'Alle vreemdelingen eruit!'
Niemand uit het tentenkamp reageert. Mijn telefoontje trilt, ik ontvang een smsje en lees: "Hai Lo, er is nu niemand in tentenkamp. Op bevel van de burgemeester voor de nacht verlaten" Ik druk het weg en vraag me af: ben ik, met de warme chocomel, voor niets op stap gegaan. Of toch niet?
De mannen schreeuwen wat, in de hoop toch iemand uit de tent te lokken. Niemand reageert of komt kijken. De mannen raken gefrustreerder. Ze overleggen, steken het plein over richting de winkelstraat. Gooien een steen door de ruit van een Turkse shoarma tent. Ook de winkelruit van de Pakistaanse kruidenier en de Turkse supermarkt moeten eraan geloven. Ik houd me verscholen, maak geen foto’s, flitsen is geen optie. Ik voel een angstaanjagende sfeer, in mijn herinnering word ik teruggevoerd naar Kristalnach.
Even vlug als ze gekomen zijn, verdwijnen de mannen uit mijn beeld. Kennelijk heeft ook verder niemand iets gezien of gehoord, achter alle ramen blijft het stil. Ik neem een flinke slok van de warme chocolademelk en denk na over de vreemdelingen haat, die deze mannen lieten zien. Hoe stom, dat ze nu echt denken dat de crisis aan de allochtone medelanders ligt. Hoe kortzichtig moet iemand zijn? Hoe kan ik dit helpen ombuigen?. De ene vraag volgt de ander op en voor ik het weet ontpopt zich het verhaal in mijn hoofd. Ik ga rustig zitten, sla een deken om me heen, neem nog een warme slok en laat het verhaal stromen. In de Turkse winkel is na het sneuvelen van de winkelruit, enige deining ontstaan. "Nu is het genoeg geweest! Ik ben weg" zei de fles Raki boos. "Waar wil je naartoe?" vroeg de Baklava nieuwsgierig, porde ondertussen het Turksfruit wakker. "Terug naar huis natuurlijk", zei de fles, "naar het Zuiden, waar we thuishoren." "Dat is een schitterend idee", riep de mintthee vrolijk. "Het wordt hier alleen maar erger. We doen gewoon wat op dat bord staat: “Alle vreemde dingen eruit." De uitspraak gaat als een lopend vuurtje door de straat, de stad, het hele land. Alle buitenlandse producten vinden het een prachtig idee en beginnen in het donker te twinkelen van de blijde gedachte weg te gaan, terug naar hun geboortegrond, terug naar huis. Tevens verheugen zij zich erop dat ze zo, de mensen hier kunnen laten voelen wat ze gaan missen. Ze gaan de mensen laten weten, waar ze oorspronkelijk vandaan komen, hoe belangrijk en hoe geliefd zij daar, in hun land van herkomst zijn. De producten weten zelfs dat reizigers van oudsher naar hun land kwamen om daar van het uitheemse te genieten en de smaken, geuren, kleuren etc. te eren. Onder de producten is het weid en zijd bekend dat de ondernemende buitenlanders hen ooit meevoeren naar het kille westen en er flink geld mee verdienden, terwijl de bewoners en het land van herkomst uitgebuit werd en wordt. De noten rollen al musicerend door de straten, van amandel, pistache tot walnoot gaat ieder met zijn eigen geluidje op reis naar hun in het thuisland.
In de Betuwe verzamelt het fruit zich, de sinaasappels, mandarijnen, citrus vruchten rollen van dolheid, als een kleurrijk kleedje op weg naar het Zuiden. De ananassen, de bananen, de dadels en de vijgen, de passievruchten en de kiwi's kruipen in hun kisten in zuidelijke richting de straten door. Als al het vreemde fruit naar de warme, zuidelijke landen verdwijnt, liggen de wortelen, kolen, peren, appelen en aardappelen er wat zielig en vrijwel kleurloos te prijken tussen de vele lege kisten. In de straten verzamelen zich de cacao producten voor de grote reis naar West-Afrika, want daar hoort de cacao thuis. Wat verderop voegen zich alle koffie soorten toe: gemalen, in bonen, potjes met oploskoffie het maakt niet uit alle boontjes zijn welkom in de stoet. Een deel gaat mee naar Afrika, naar Oeganda en Kenia, een ander deel splits halverwege af en gaat naar Zuid-Amerika, Colombia en Guatemala. De peperkoeken, de Indische cakejes en een hele reeks gebakjes twijfelen even. Zij zijn gemaakt van meel uit dit land, maar hun pittige, kruidige smaak hebben ze van specerijen uit India: kruidnagel, peper, saffraan, kaneel... Ze zullen niet meer te eten zijn als de specerijen zich onttrekken. De poppen van speculaas zien het hier ook niet meer zitten, hun ogen van amandelnoten zijn al terug naar Mexico en als de kruiden in het lijf beginnen te wriemelen, voelen ze zich zo slap worden dat ze smeken om met gevuld met hen te mogen meegaan. De stoet van speculaas poppen wordt gevolgd door pepernoten, marsepein en suikergoedbeesten. Het wordt een zoete bonte stoet, die zich snel weet te onttrekken aan de schappen van de westerse winkels. Stilletjes, zoet en zacht als het maar kan gaan ze op weg.
In het gloren van de ochtend raakt het verkeer in de hele westerse wereld in de knoop. Lange files wijzen naar het Oosten. Langs de weg staan de computerspelletjes te liften, met in hun trolleys tv's, fototoestellen, telefoontjes. De auto’s op de wegen, in alle garages, op alle parkeerplaatsen vallen in onderdelen uit elkaar. De onderdelen verzamelen en verbinden zich met elkaar, zodat aluminium als geheel terug kon naar Suriname, het koper naar Zimbabwe, het ijzer naar Brazilië en het rubber naar Kongo... De autobanden rollen en dollen achter elkaar aan en de fiets- en autoped-banden proberen hen te volgen. Sommigen weten niet precies waar ze vandaan komen, maar zeker niet uit dit Westerse land.
Ondanks dat de dag is aangebroken blijft het donker, met hier en daar lichtpuntjes.
Op de radarschermen van de vliegvelden is van alles te zien, behalve vliegtuigen. De hemel ziet zwart van de vreemde vogels op weg naar de equator, om zich daar in diverse richtingen af te buigen. De hardhouten planken scheren met de snelheid van een raket weer terug naar het oerbos. Onderdelen van de vliegtuigen scheren rakelings langs de tapijten, welke gevuld zijn met oosterse geschenken van wierook, mirre en goud.
Het rumoer heeft ondertussen de mensen naar buiten gebracht, de chaos is compleet en levensgevaarlijk. De mensen worden tegen de grond gekwakt door iets dat je tegen je aan krijgt; de rol papier draait zo snel om je heen, dat je voor je het weet ingepakt bent. Het is spekglad en je loopt de afschuwelijk kans uit te glijden op de olie en de benzine, die overal uit de tankstations en de kelders kruipt. Hier en daar doet iemand een schietgebedje ”dat alle tabak verdwenen is voordat je vriend of een andere verslaafde een shakie rolt, opsteekt en daarmee de heleboel in de hens zet”. De oliestromen vormen lange beken terug naar bronnen in Oman, Saoedi-Arabië, Koeweit, Irak en wie weet naar welk ander ver land stroomden.
De gassen bundelen zich samen en stromen naar de oorsprong in ruil voor de vervuilde lucht uit het wingebied. De kinderen verzamelen zich en spelen overal verkeersagent om alles in goede banen te leiden. De mensen die denken aan deze stress te ontkomen door lekker te gaan voetballen of joggen, kunnen het wel vergeten. De sportschoenen, truitjes en broeken van Adidas, Nike, Reebok, zijn voor dag en dauw allang naar Indonesië verdwenen. Na het opstaan je aankleden om naar buiten te gaan blijkt ook ineens een ramp: de kledingkast is half of helemaal leeg.
De kleren van de keizer is vaak alles wat nog rest. De naaisters en breisters uit Bangladesh, de Filipijnen, Viëtnam, Madagaskar, Tunesië, ontvangen ineens een overvloed aan kleding ………hand-made.
In het aarde donker doet zich ook een schitterend schouwspel voor, van een door de lucht slingerde ketting van diamanten, gouden sieraden en juwelen op weg naar Zuid-Afrika, Kongo, Ghana, Namibië,Angola... Hier en daar probeert iemand zich er krampachtig aan vast te klampen, met een wilde zwiep wordt de persoon losgeslagen en valt neer op een zwerfkei.
Na drie dagen is de uittocht van de buitenlandse producten compleet. De lucht opent zich, de donkerte, chaos en herrie van de afgelopen dagen valt weg. Er is geen enkel product meer te zien dat aan het kleurrijke buitenland herinnert. De winkels zijn meer dan half leeg. De medelanders zitten enigszins verward, vermoeid doch rustig bij elkaar. Overleggen wat ze in huis hebben om met elkaar een lekkere maaltijd te maken. Men verzamelt zich in de tentenkampen van Occupy, welke in alle steden en dorpen de laatste maanden zijn opgebouwd. De hutspot, boerenkool, hete bliksem en zuurkool wordt in grote en kleine pannen klaar gemaakt. De Arabier eet samen met de Noor, de Surinamer, de Spanjaard, de Hollander en de Fries.
Verheugd dat ze niet zijn omgekomen in de chaos van afgelopen dagen. Blij dat ze hun buurvrouw en buurman hier aan de maaltijd ontmoeten, krijgt iedereen krijgt de kans om te vertellen wat hij op deze plek op de wereld zou willen doen en wat hij daarmee aan Moeder Aarde en de bewoners terug geeft. Iedereen voelt dat hij welkom is in deze groep en dat alle thuisblijvers het goed hebben, ook al is dat aan de andere kant van de wereld met een hele andere maaltijd.
De warme chocomel is op. Mijn hoofd is leeg en los, mijn hart klopt tevreden en mijn gevoel is rustig, ik ben niet voor niets op pad gegaan. Het verhaal is ontstaan, mag verspreid worden naar ieder die het lezen wil… ……………………….… het is Kerstmis.
13-12-2011 LoVeK

Kleinste kamertje is af

2011-06-09T07:49:00.009+01:00

Het kleinste kamertje in huis noemt men het wel. De poepdoos, het schijthuis, A-part,aftapplek ik heb al heel wat termen voorbij horen komen. Zelf herinner ik me nog altijd het wc bij boer Kwak in St. Maartenszee. In mijn herinnering, ik was 4, een houten huisje met een hartje in de deur, midden op het veld, binnen een houten bak en zitplank met een rond gat en stroo in de bak, veel vliegen om je heen.Geen enkel moment heb ik dit naar eng of wat dan ook gevonden, op die leeftijd vond ik het naar de WC gaan zo op de foto's te zien interessant en leuk.
Eigenlijk zou het dat ook moeten blijven, maar in onze cultuur wordt de WC gang vaak verdoezeld en zoveel mogelijk uitgesteld en ingekort, er over praten is eveneens een taboe.
Dat brengt mijn gedachten op het WC huis op de camping vlak bij Praag waar ik met mijn gezin was in 1990. Aangekomen op de camping ga ik als moeder eerst op zoek naar het toilet gebouw, een of twee kinderen mee. Ik kom bij een langwerpig huisje met in het midden de entree daar zitten een oudere man en een vrouw, zij breiend hij pijp rokend. ik wordt vriendelijk begroet en er word mij gevraagd wat ik kom doen poepen of plassen. Inwendig voel ik ietwat genant toch besluit ik te gaan lachen en zeg dat ik beide ga doen. Daarop krijg ik van de vrouw 3 velletjes WC papier, ik vraag het dubbele en na wat gemopper, van de man, krijg ik dit, zij wijst me de weg. Mijn jongetjes mogen niet mee naar binnen, die blijven buiten spelen onder haar toeziend oog, maakt ze me duidelijk met handen en voeten.
De toiletruimte waar ik kom heeft 10 wc tjes met halve deurtjes en er zitten 2 dames tegenover elkaar over het deurtje heen en weer te kletsen in een grappig taaltje. Ik kies een eigen wctje een beetje op afstand. Als ik klaar ben word er nog wat gegrinnikt en zodra we weg lopen lijkt iedereen duidelijk opgelucht. Mijn jongens omdat ik er weer ben, de oude man en vrouw omdat ze mijn extra velletjes lastig vonden en ik omdat ik na 8 uur in de auto bevrijd ben van mijn ontlasting.
Ik heb altijd nog spijt dat ik er geen foto's van heb gemaakt.Meestal ziet er niet als een kamertje uit, maar een hokje. Mijn wc was in de oude staat oud, een kapotte granito vloer een oude lage wc met stortbak die lekte, een doorvoer die zo aangekoekt was dat er soms meerdere malen doorgetrokken moest worden (of erger) om de ontlasting er door te laten stromen.
Mijn oproep voor tegeltjes heeft me 2 doosjes geel en drie leuke tegeltjes opgeleverd die er uiteraard in verwerkt zijn. Mijn dank daarvoor is groot, de grap is dat ik nu tegeltjes over heb dus tegeltjes nodig en ook zin in iets aparts, laat het maar horen.Voor de wc is de entree en heb ik een aparte ruimte voor de wasmachine gemaakt ook dat ziet er nu goed uit en is functioneel. Al met al is het klaar en ik ben er blij mee. Volgens mij is een leuk kamertje geworden, ik ga er met plezier naar toe.

Fase 2

2011-03-17T10:35:00.010Z

Er is een start gemaakt door Hans hij deed met enige moeite en tegenslag de ruwe bouw van de nieuwe WC en washok. Daarnaast is het nieuwe raamkozijn geplaatst.
Al met al tijd voor de afwerking en daar heb ik met mijn 2 zoons afgelopen weekend een begin mee gemaakt.

Zo doet wouter het tegelwerk.

En Ritsert het schilderwerk

Relaties

2011-03-06T08:42:00.008Z

Elk mens heeft hier zo zijn eigen ideeën, wensen en invulling bij. Ik heb net als ieder ander relaties met mensen om me heen, vriendschap relaties, sport relaties, werkrelaties, facebook relaties, ouder kind relaties, kind ouder relaties (mijn beide ouders leven nog) en niet te vergeten liefdesrelaties.
Lang heb ik geleefd met het idee dat als je geen liefdes relaties had dat je dan niet meetelde, ik ben dan ook vanaf mijn 18 toch wel goed gaan rondkijken en heb op mijn 24 ste een man gevonden waar ik een echte relatie mee startte. Deze relatie heeft ons 3 prachtige zoons* gebracht, de band tussen ons werd verbroken omdat we beide een andere invulling aan relatie wilde geven. Ik was op zoek naar intimiteit, respect, vertrouwen en delen een hechte relatie. (* thnx Bert)
De 2e serieuze relatie die ik startte bracht me bij een man waar ik me volledig op blind staarde, hij voelde als mijn soulmate, mijn AllesAnders. Bij hem heb ik vele momenten van intimiteit, delen van gevoel gekend. Hij bracht me terug bij mijn creativiteit*, mijn vrouw zijn* en mijn diepste verlangens van intense relatie, echte verbinding te mogen hebben. Ook deze relatie is beëindigd, met je soulmate te leven is voor beide te intens, diep en confronterend. (* thnx Alexander)
Ik besloot voorlopig geen relatie meer te starten en alles alleen te doen, natuurlijk gekwetst door mijn exen en diep teleurgesteld in mezelf, vroeg ik mezelf regelmatig af: "Ben ik echt zo onmogelijk".
Gelukkig heb ik goede leermeesters om me heen of zoek ik ze bewust op. Met een stel goede vrienden, kennissen en familie om mijn heen, die bereid zijn mij regelmatig een spiegel voor te houden kon ik zien dat:"It takes two to tango" en dat het niet alleen aan mij lag, langzaam en stevig ben ik deze valkuil aan het dichtgooien. (* thnx friends)
In de volgende vier jaren ben ik gaan schilderen, dansen, schrijven alsof dit mijn grootste levensbehoefte zijn. Ik heb los vaste vriendschappen allemaal op een hoop gegooid en er uit gehaald wat er in zat en er in gestopt wat ik wilde.
Nu ik zover was gekomen mijn eigen spirit had gevonden nu kon ik verder gaan.
Ik kon mijn gevoelens gaan delen met anderen dan mijn partner, ik bloeide verder en verder op.
Ik leef mijn eigen leven en handel naar wat ik wens en doe. Volkomen egocentrisch zijn, blijkt dat ik ook dan volledig betrokken kan blijven bij anderen, dat is mijn angst geweest. Deze angst ben ik gaan confronteren en in de ogen gaan kijken.
Ik zorg goed voor mezelf en van daaruit kan ik voor anderen zorgen er voor ze zijn vanuit mijn hele hart en met mij hele hart.
Volledig in deze gelukkige nieuwe fase in mijn leven, voel ik de momenten van alleen zijn en die spreek ik uit. Het gevolg was dat iemand dit opgepakt heeft en mij heeft geïntroduceerd bij een man.(* thnx Paulien)
Met het oefenen van het lied Mister Sandman is mijn droom uitgekomen. (*thnx Tourdion) (een verhaal apart volgt!)
Nu is er een nieuwe man in mijn leven gekomen met wie ik een relatie gestart ben.
Mijn bezinningsjaren zijn nog niet om, toch ben ik gelukkig, creatief, liefdevol in deze nieuwe relatie gestapt.
Lieve Umbertho:
Een relatie beginnen is komen, een relatie behouden is doen, een relatie beëindigen is laten gaan.
Net als lang geleden: ik probeer het niet, ik doe het ! * (thnx Yoda)

Fase 1

2011-02-06T10:23:00.008Z

De nieuwe klus in huis is begonnen. Ik ben opgewonden, blij, zoals ik kan zijn met elk kleine stapje wat ik doe.
Binnenkort zal ik zeker hulp nodig hebben voor de afwerking van een en ander.
Dan ga ik jullie uiteraard bellen. Nu al vast de vraag om allen uit te kijken naar tegeltjes van 15 bij 15 elk doosje kleurtje is welkom het wordt een mooie mozaiek van tegels. Zelf heb ik al een en ander geregeld in de kleur licht (heel licht) geel en zalm roze, deze combi was "in" in begin 1990.
Ik hoop echt op jullie reacties. Ieder tegeltje is er een en ik weet dat vele van ons zo'n doosje hebben staan voor het geval dat ....:):) En dat geval heeft zich nu voorgedaan.
Bij deze een indruk van de eerste fase in de klus.

Trio: blind & pijn & oordeel

2011-02-03T13:50:00.011Z

De laatste drie gedichtjes n.a.v.leven

Tijdelijk verblind
Stralend in een nieuw gewaad
Op getut en uitgedost
Je doet zo blij als een kind
Ik zie geen verandering in je gelaat
Vraag me af wat heeft het je gekost
Jij bent nu tijdelijk verblind
Kijk in de spiegel, al is het laat
Kijk, kijk ....het wordt opgelost
Jij die daar staat is niet dat kind
Jij bent jij die daar staat
Laat het gaan, je bent verlost

~~~~
Kreunend, gebukt onder de pijn
je been, je rug...'t is niet normaal
Je omgeving getergd met jou chagrijn
Je lijf voelt als staal

Is het nu over, ik wil weer gein
En slik toch in mijn pijn verhaal
Een pil, een borrel en een wijn
Ik verstop waarvan ik baal

Moet alles weer gewoon zijn
Luister naar je lichaamstaal
Afstemmen van groot tot klein
Voel het lijf, kom voel het moraal

~~~~
Voor je het denkt: is er een oordeel
voor je het weet: is het jou voordeel
Voor je het ziet: is er jou aandeel
Wat jij bij die ander ziet
is al 3x jou geschiedt
Als je voelt, echt voelt: dan is het er niet

O, o die Loesje of eigenlijk Lucifer

2011-01-17T12:35:00.012Z

.........Loesje,ze is zo schattig, soms haat ik je Lucifer...........

Ze kan zo ongelooflijk onhandig in de weg lopen. Ze gaat aan tafel zitten, als ik gasten te eten heb en pikt het liefst een hapje mee. Regelmatig zorgt ze dat ik over haar struikel, vooral op de momenten dat ik haastig mijn spullen bij elkaar gris, om op tijd de trein te kunnen halen.
Zo, af en toe, moet ik haar eerst uit de wasmachine halen voordat ik kan wassen, uit mijn tas moet plukken voordat ik mijn spullen er in kan stoppen.
Soms neemt ze zelfs mijn telefoon aan Ja, miauw met Loesje miauw...prrrrr...................GRRRRRRRR
En toch..............als ik dan koud, nat, moe thuis kom en zij meteen op mijn schoot springt, om vervolgens bij iedere beweging, die ik maak, zacht waarschuwend te miauwen ..............Dan weet ik dat ze me ook helpt. Helpt om te focussen als ik dat nodig heb, om rustig te kunnen zitten als ik dat nodig heb. Ik mag bij haar zitten, waar ik zit en me volledig aan haar gespin over geven om vervolgens ook mijn eigen rust en tevredenheid met "het hier en nu" te kunnen voelen.
O, die lieve Loesje, mijn aller gekste egocentrische poesje

Mijn Oud en Nieuw

2011-01-03T18:00:00.009Z

Zoals ieder jaar verheug ik me er weer op. Wat zal het worden, wat ga ik doen met Oud en Nieuw? Omdat ik na de wandeling 26-12, waar ik al verkouden aan begon, de Hammam dag met Inge met bruidsbehandeling :):) toch echt ziek werd, kruip ik met dinsdag met lichte verhoging onder de wol, wat al snel veranderd in koorts.
Ik maak even geen plannen ondanks de verzoekjes die komen. Ik eet knoflook, doe een oproep voor filmpjes, alhoewel m'n DVD speler het niet blijkt te doen, ik slaap als een otter en wacht de dag rustig af. Oudjaarsdag besluit een vriend, met wie ik wilde zijn, alleen op stap te gaan en ik blijf heerlijk op mijn bank liggen.
Vlak nadat ik dat besloten heb, belt Francien en zij komt me onmiddellijk halen of ik wil of niet: ""Jij ligt daar half-dood te gaan en er is niemand bij je, het is een schande, ik haal je op!!"" Ik ken Frans goed genoeg om te weten dat er tegen in gaan geen zin heeft en verder, weet ik ook dat ze eigenlijk wel gelijk heeft en geef ik me er aan over. Dat betekent inderdaad een nieuwe ervaring op je 53 ste een avond Oud en Nieuw doorbrengen in een verzorgingstehuis. Laat jullie wel lachen hiermee maar het is een feit. Ik ben erg goed, gezond en verzorgd door heen gekomen. Met dank aan lieve Francien. Voor ieder een gezond 2011 en een nachtje in haar huis deed wonderen!

Wandelen in de sneeuw

2011-01-03T17:45:00.004Z

Wat is het heerlijk buiten: koud, sneeuw, glad, windstil en ik ga op pad. Vandaag ga ik op pad, vanaf het station Castricum, met Marieke en Juliette. We vertrekken in zuidelijke richting in het verlaten duingebied tussen Castricum en Wijk aan zee. Zoals gewoonlijk kletsen we wat af over de kerstdagen, over de kinderen, over de dingen van alledag, over onze plannen. Na een lange wandeling komen we bij uitspanning Kruisberg om daar lekker warm te worden en de inwendige mens te laten genieten van koffie met krentewegge.
Vervolgens wandelen we via een andere route terug naar Castricum, waar we na een biertje met een geheel tevreden gevoel, afscheid van elkaar nemen. Soms is vriendschap niets anders dan gewoon met elkaar zijn, de dagelijkse dingen laten voor wat ze zijn, heerlijk met elkaar wandelen.

Dierenkerstverhaal

2010-12-23T14:34:00.001Z

De dieren spraken over Kerstmis. Een week voordat het zover was ruzieden ze er zelfs een beetje over, wat nu wel het belangrijkste aan Kerstmis is.
"Da’s toch wel duidelijk" zei de vos, "wat zou Kerstmis zijn zonder gebraden gans?"
Uiteraard sloop de sneeuwgans een eindje weg, op veilige afstand.
"Sneeuw", zei de ijsbeer, "veel sneeuw!" en hij kreunde van genot:"een witte kerst! dan val ik ook niet zo op."
Het ree zei: "Maar ik heb een denneboom nodig, anders kan Ik geen kerstmis vieren. Een boom om bij te staan en beschutting te zoeken, zodat ik minder opval"
"Maar niet al te veel kaarsen " huilde de uil, "het moet schemerig zijn en gezellig half donker, de sfeer is het belangrijkste. We kunnen wat filosoferen over het leven en welzijn in het bos"
"Nou nee veel licht, mijn nieuwe jurk moeten jullie allemaal zien", zei de pauw, "als ik geen nieuwe jurk krijg, is het voor mij geen echt kerstmis."
"En sieraden" zei de ekster met krakende stem, "ieder jaar krijg ik iets met kerstmis: een ring, een armband, een broche of een ketting, dat is voor mij het allermooiste aan kerstmis.."
"Ja, vergeten jullie de stol niet en de kerstkrans," bromde de bruine beer, "dat is toch dat, waar het om gaat. Als die er niet zijn en al die andere lekkere zoete dingen, dan kun je wat mij betreft kerstmis vergeten."
"Doe maar liever zoals ik" zei de das, "slapen, slapen en nog eens slapen, dat is het ware feest. Kerstmis betekent voor mij: uitslapen, zo lang ik wil."
"Drinken" gaf de os zijn commentaar," eerst je goed vol laten lopen, yiha …………. en dan slapen " Maar toen riep hij "au", want de ezel had hem een enorme trap gegeven: "He, os, denk jij dan niet aan het Kind?"
De os liet z’n kop hangen en zei: "Het Kind, ja het Kind, ach ja -je zus - dat is toch het belangrijkste."
"Overigens", vroeg hij toen aan de ezel: "Weten de mensen eigenlijk wie –je zus -is? Of zullen we na het feest haar gaan introduceren?"
Het werd stil, kerst naderde en iedereen vierde zijn feest en speelde ondertussen met de gedachte het volgend jaar anders te gaan doen en op zijn minst –je-zus-
uit te nodigen, want die bracht in ieder geval warmte, liefde en vrede mee.

Met dit verhaaltje wens ik jullie allemaal een gezegend kerstfeest

gelukkig, gezond en voorspoedig 2011!
Jolande
Het verhaal kreeg ik van mijn tante toegestuurd en heb ik hier en daar wat veranderd

Zijn er nog mooie mensen?

2010-12-23T14:18:00.004Z

Koud, sneeuw, werken, donker en het is al laat.
Mijn laatste cliënt komt de kamer binnen met het bericht: "Je mag straks beneden aanschuiven, de vrijwilligers gaan met elkaar stamppot eten en jij bent van harte uitgenodigd" Ik voel me weer warmer worden. Wat een uitkomst. Dat ga ik doen, ik weet immers niet hoe laat ik terug thuis zal zijn, de sneeuw heeft voor chaos op het spoor gezocht.
Heerlijk!!. We eten met elkaar, een grote groep enthousiaste mensen die in de Kern regelmatig hun steentje bijdrage in de bardienst, bestuurstaken, verhuur etc.. Ik schuif aan en heb deze en gene een hartelijk gesprek. Er wordt me een warm bedje aangeboden. Toch besluit ik naar het station te gaan, misschien tegen beter weten in, geen idee, dit voelt gewoon beter nu.
Daar sta ik dan, kou donker en moe. Wat doe ik hier. Er rijden af en toe treinen is het bericht.
Ik sta hier niet alleen en kom al snel met een NS koffie in de ene hand en een sigaretje in de andere (je hebt van die dagen) aan de praat met een man die een vriendin op de trein bracht. Er springt een heel klein warm vonkje over en hij nodigt me uit bij hem te gaan thee drinken. Ajaj, twijfel, wat is dit nu, verwarring. Toch een ieder die mij kent weet: Ze gaat mee, als het goed voelt. Ik ben nieuwsgierig, schrik niet af van het onverwachtse. Praten, thee drinken, praten, lachen, biertje drinken, praten, filmpje kijken, huilen, praten, knuffelen, zoenen en in elkaars armen in slaap vallen. Lef is leven.
Ja, zeker er zijn mooie mensen en ik zie ze, thanxs W.

Wandelen

2010-08-22T18:17:00.014+01:00

Vandaag ben ik met Inge en haar Airdale terrier, Kwinten de Eilands poldertocht gaan wandelen.
De lucht, vanmorgen donker bepakt en zwanger van het vocht zijn wij gegaan. Aangekomen in Schermerhorn bleken veel mensen het af te laten weten, de slechte weersvoorspelling hield hen tegen de wandel, fiets of skeeler tocht te gaan ondernemen. Waar het, volgens Inge, vorig jaar lekker druk was zagen we nu een enkele wandelaar, wat fietsers in groepjes en aan de finish de skeelerman uit Heiloo.
Een tocht van 15 kilometer bracht ons van Schermerhorn via Groot Schermer en Driehuis weer terug bij de startplaats. Een heerlijke wandeling met slecht wat regendruppels bij de Vriendschap in Driehuis wat lekkere fruithapjes onderweg voor Kwinten en ons. Van appel tot pruimen uit de boom tot appeltaart toe. Kortom een mooie wandeling met geweldige luchten met een fijne vriendin, voor mij voor herhaling vatbaar. Eenmaal thuis een voetenbadje, een tintelende huid een rozig gevoel, kijk ik naar de drupjes die vallen.
......HET GELUK IS DAAR WAAR JE HET NU ZIET EN ERVAART.......

Rijmpje van een andere zomer

2010-08-22T01:25:00.010+01:00

Wat een bijzondere compositie van de prachtige film Le fabuleux d'estin d'Amelie Poulin, wie hem niet kent moet toch maar eens gaan kijken.Mijn muziek en film liefhebbende buurvrouw Detti is dit late voorjaar blij verrast, zo winkelend en niets vermoedend ineens terug genomen te worden door de klokken naar " het rijmpje van de andere zomer" van Amelie Poulain. Het heeft haar geraakt dit prachtige stuk, klinkend op de klokken, in haar eigen stad te mogen horen.

Thuis heeft ze de beiaardier een bedank email gestuurd met de vraag het nog eens voor haar te spelen. Hierop kreeg zij van Christiaan Winter, de beiaardier de uitnodiging om mee de toren op te gaan, als hij het stuk voor haar zou spelen. Dettie vond dit fantastisch en vroeg of ze een vriendin mocht meenemen.

Vandaag was het zo ver en zijn met Christiaan de kleine trapjes op geklauterd naar de toren van de Waag.

Uiteraard heeft Christiaan onderweg een en ander verteld over het gebouw, het carillon, over de klokken, over het mechaniek. iets over elf uur is hij achter de toetsen gaan zitten en is gaan spelen. Wij begeven ons op de buiten omloop rond de Waagtoren, bekijken de stad met alle schuine daken, het bruisende stadsleven, de mensen.

Onder de klokken staand hebben we ingetogen geluisterd naar het spel.

Comptine d' un autre ete.......ce n' est pas un jours tristes

Ik hoop het filmpje nog te kunnen plaatsen maar hier heb ik even wat hulp bij nodig.

Dettie bedankt voor je uitnodiging bedankt Alex voor helpen met het filmpje editten het is leuk!!

Rolando Toro overleden

2010-02-18T14:18:00.004Z

Gister 16 februari 2010 is op 85 jarige leeftijd Rolando Toro Araneda, creator van Biodanza, geboren en wonende in Chili, overleden.

De inspirator, de basis van de Biodanza. Hij kwam nog elk jaar naar europa om zijn kennis en ervaringen met Biodanza leraren te delen. Helaas heb ik hem niet persoonlijk kunnen ontmoeten. Hij danste nog mee, hij genoot van het leven.

Hij heeft het over de verbinding, verbonden zijn met de sterren gesproken geschreven en gedanst. Ik vertrouw er op dat hij het dansen voort zet in een wereld die wij, levenden, nog niet kennen. Ik vertrouw erop dat wij dansers door dansen vanuit zijn vuur, kracht en bevlogenheid. Ik ben hem zeer dankbaar voor zijn werk dat ik mag ervaren en lezen uit zijn boek: Biodanza.

Ik voel diep respect met een warm hart voor deze bijzondere, dappere man.

Rolanda danced to the end of life full of love

...............Ontmoeting

2010-02-15T11:46:00.001Z

Zonder belangen
Zonder verwachting
Zonder verlangen

Zonder protectie
Zonder begrenzing
Zonder projectie

Zonder actie
Zonder afwezig zijn
Zonder reactie

Zonder mededogen
Zonder gedeelde pijn
Zonder onvermogen

Met mijn vermogen
Met een aanwezig mens
Met onze ogen

Voel de wind
Voel de stroming
Voel het kind

Op de aarde
Het vuur bemind
Ontmoeting openbaarde

LoVeK

Music was my first love

2010-01-20T12:37:00.004Z

Wat een prachtig nummer, zolang ik me herinner heeft dit muziek stuk van John Miles me ontroert. Gister op de Biodanza heb ik mijn eigen dans er op gedanst en voelde ik me geheel een met de muziek en met de liefde die in mij zit, de liefde die op allerlei manieren zich uit naar mezelf toe en naar de mensen om me heen, dicht bij verder af.
Met ieder van hen voel ik de verbinding die er is en die er mag zijn.
S Avonds ben ik mijn andere grote en echt liefde geweest en hebben we samen de film "The Poet" gekeken een film waarin de geliefde zijn lief loslaat en zijn leven geeft om zijn lief met een andere geliefde het leven te sparen en samen door te kunnen gaan. Intens ontroerend en zo in voelbaar.
Elk moment wat ik beleef gaat gepaard met liefde en dankbaar gevoel naar mezelf dat ik ben wie ik ben.

Music was my first love ...................Alex was my first love
and it will be my last ...................and he will be my last
music of the future .......................Love will stay in future
and music of the past .....................Love despite the past

Familie feesten

2010-01-15T14:10:00.007Z

Deze kerst heb ik me heerlijk met mezelf vermaakt op 1e kerstdag wandelen in de sneeuw, uitgebreid baden scrubben douchen packingen mastkertjes enz. de sauna badhuizen e.d., zijn allemaal dicht maar in mijn eigen huisje kan dit allemaal prima.
Onder het genot van een lekker glas warme gluhwijn en wat hapjes hebben Dettie en ik aan het eind van de middag wat plezierige uurtjes gemaakt. Heerlijk om zulke spontane fijne vriendinnen te hebben.
de volgende dag ging ik naar de familie en we waren er bijna allemaal. De 2 weekend werkers ( Jeroen en elisa ) hadden de pech te moeten werken en en hun partners de pech dat ze er niet bij waren op dit gezellige familie gebeuren in Valburg.

Mirjam en Hans hebben hun hele huis opengesteld en warempel we konden bijna allemaal lijven slapen.

December

2010-01-15T11:07:00.004Z

Verlaat sinterklaas verjaardagen van Hendrik en Imke vieren bracht ons het weekend van 18 dec bij elkaar.
Naast feest zou er ook wat geklust worden dit bleef beperkt tot vervangen van de vloerbalken. Het was immers zo koud geworden dat ik er vanaf zag om de wand tussen de keuken en het huis uit te breken. De volgorde is aangepast eerst de raampartij veranderen en isoleren in de keuken en dan pas doorbreken,.......... lang leven de flexibelheid van deze dame.
Zaterdagavond uiteraard lekker gegeten en een spel gedaan met elkaar (dit ondanks mijn ineens heftige buikgriep).
En er kwam sneeuw, Janneke zou zondagochtend vroeg vertrekken om met haar moeder naar Den Haag de Westside storie te gaan. Wouter galant als hij is brengt haar s morgens om 10.00 naar de trein, bij terug lopen mag hij mijn straatje niet meer in. In een mum van tijd is de boel afgezet worden wij in huis gewekt door de brandweer en zien we het huis schuin tegenover mij in de fik staan. Vlammen hoog boven het dak, de hoogwerker komt vanaf de Geestersingel over het dak van de huizen heen om te gaan blussen. Wij, als buurtbewoners zitten zonder elektra en gas om erger te voorkomen en kunnen in een bus op de Singel "een bakkie troost" krijgen.
Uiteraard wordt er druk gespeculeerd over oorzaak en gevolgen en de ene buurman weet het beter dan de ander, de ene buurvrouw is nog meer bezorgd dan de ander. Het gaat door mij heen: wat zijn mensen in dit soort situatie toch weinig betrokken en vooral met hun eigen hachie bezig.
Na een aantal uur blussen (vooral het nablussen duurt lang) blijft er een troosteloos huis, een dakloze buurman achter en een heel aantal buurtbewoners die opgelucht kunnen ademen omdat hun huis gespaard is gebleven en anderen die nog uren lang gesprekstof hebben. Ik kijk er naar en denk regelmatig: Er was brand Het is geblust en de schade is een totaal afgebrand huis. Geen gewonden en dat is mooi.
En ik ben blij dat het niet mijn huis was.

Is er nog iets gebeurd??

2009-12-14T11:09:00.002Z

Het is idd een half jaar geleden dat ik mijn laatste stukje op mijn blog plaatste. Niet dat ik niets te melden had/heb maar zo gaan de dingen nu een maal.
Toch het emailtje van een vriendin triggerd me om er mee aan de slag te gaan.
De belangrijkste gebeurtenis is mijn gevelsteen.
Ik woon op de druivenlaan en mijn huisje heeft een gevelsteen met echte druiven perser a la Jeroen Bosch

Food Glorieus Food

2009-06-16T08:52:00.009+01:00

Een van mijn eerste visies bij aankoop van het huis op de Druivenlaan was het verplaatsen van de keuken, van de ruimte achter het huis naar de voorkamer.Daar is meer ruimte, daar kan ik creeeren en kan ik gezien worden door de voorbijgangers, gasten, mee-eters, familie, terwijl ik bezig ben lekkere maaltijden klaar te maken.Het heeft enige voeten in aarde gehad, vernieuwen van de vloerbalken, aanbrengen elektra, aan en afvoer van water en gas, aankopen van keuken en afzuiger, vloerbedekking, verkleinen van de eettafel, afwerken van de wanden en nog veel meer kleine dingen.
Iedere stap heeft zo zijn verhaal en de meeste verhalen hebben te maken met hoe krijg ik het voor elkaar binnen mijn budget (dat niet al te groot is) en wordt het zo als ik het wil.
Men neme een heleboel verse groente, een hand vol heerlijk geurende kruiden, een lekker stukje vlees of vis en onder het genot van een goed glas wijn, een tris druiven, een heleboel verhalen, een luisterend oor en maken we er een fijne feestelijke maaltijd van:
"Food Glorieus Food"

Heiloo

2009-06-15T10:57:00.003+01:00

Wazig zit ik in de trein voor me uit te staren. Vermoeid door afgelopen drukke week, vele klusjes die ik alle avonden en zaterdag overdag heb gedaan, gevolgd door een heerlijke, gezellige, warme timeout met een vriend en de zon, daarna een zondagavond werken om mijn achterstand op Open Handel en administratie bij te werken. Daarnaast is mijn huid aan zoveel zon blootgesteld dat ik hier en daar wat verbrandde plekjes heb (niet all over the body ingesmeerd :)) en dat maakt me ook enigszins loom.
Zo zat ik dus vanochtend in de trein, omdat er een en ander met trein aan de hand was,moesten we in een andere trein overstappen wachten en weer terug dus iedereen rennen eenmal in de trein hutje mutje op elkaar en daar gaan we dan. Ik doezel wat weg op het ritme van kedekekkedeng, kedekkedeng en daar was ineen: "Hei loo", ik kijk op wie me aansprak, ach nee, het was de hoofd conducteur die aangaf dart we station Heiloo naderde.
Uiteraard is dit me al vaker gebeurd en tovert het telkens weer een glimlach op mijn wangen. Mijn dag is weer goed de hoofdconducteur roept zelfs mijn nickname.

Hoe je met een taart een prijs wint

2009-06-07T09:10:00.004+01:00

Woensdag 03-06 was ik nog aan het twijfelen of ze wel aan de wedstrijd Taart bakken voor het Tourdion concert mee zou doen. Omdat ik aan het verbouwen ben (ja, nog steeds), de keuken op dit moment door mij geplaatst wordt, met gevolg dat er dus even geen keuken is, althans geen oven en slechts het hoogst nodige aan potten en pannen. De bakspullen staan nog ergens in een opslag. De reactie van Marijke op deze argumenten: “Oh, dan maak je toch een taart in de koelkast” haalde mij over de streep.
Ik zocht een recept op, kocht de ingrediënten en 2 nieuwe bakvormen en ging vrijdagavond, na het loodgieterwerk nog 2 taarten maken.
“Taarten maken is gewoon leuk en als ik dan toch bezig ben, kan ik er net zo goed 2 maken.”
Zaterdag werden de taarten netjes ingepakt in een koelboxje met elementen, om ze fris te houden en mee genomen naar ons Tourdionfeestje, het concert Achterom.
Halverwege de pauze komt Marijke opgetogen naar mij toe en zegt: “Je hebt de prijs gewonnen, jou taart was als eerste op.”
Aan het eind van het concert blijkt inderdaad dat mijn eerste taart schoon op is, in de koelbox zit wel, nog lekker fris mijn 2e exemplaar. Hmmmmmmm!!!!!!!!!

De prijs is een stukje schrijven voor onze Tour, het clubblad.

2 stappen vooruit 1 stap achteruit nahnahdadadadah

2009-06-04T21:22:00.006+01:00

Vandaag komt de aannemer om me met de laatste klussen van de keuken te helpen.
Ik stap vroeg, klaar voor de eindsprint, mijn bedje uit, ik heb er zin in.
07.00u komt hij binnen; een ander dan was aangekondigd, hij blijkt goed op de hoogte. Na wat spullen klaarzetten, begint Herman wat onderzoekwerk te doen en te bellen. Er moet iemand bijkomen om het gat in de buitenmuur te maken voor de afzuigkap uitgang, en, o ja, de loodgieter, want die klusjes kan ik niet zelf ....
Ach, ik zie de bui al hangen. Ja, hoor de heren hebben geen tijd vandaag en er moet eerst nog iets anders gedaan; de aangelegde leidingen moeten los gemaakt geisoleerd en op een andere manier bevestigd dat zal kan ik (Herman) dat wel vast even voor u doen mevrouw. "Nee, nee, Herman, dat ga ik dan wel zelf doen, ik wil geen "meerwerk". Jij kunt gaan en ik bel weer zodra ik de klus geklaard heb en je er weer bij kan.
Tja, er daar stond ik dan 09.00 vanochtend, met de moed wederom in mijn schoenen gezakt.
Er moet wat gedaan worden, tussen de internet bedrijven door, die mij vandaag erg lang bezig houden (ik neem er verdacht ;) veel tijd voor) begin ik aan het slopen van mijn mooi opgebouwde achterwand en koof rond de afvoer/ aanvoer leidingen.
's Avonds als Hendrik thuis komt, zetten we samen de schouders eronder. Hij als uitvoerder ik als materiaal aangever, meedenker en helpende hand. (en fotograaf)
Goed om 21.30 zijn de wand en de koof weer dicht, de leidingen geisoleerd en vastgezet.
2 stappen vooruit 1 stap achter uit dadadadadadah... wat is reggae dan toch lekker stimulerend
Kom maar op Herman je mag morgen verder, nahnahdadadadah

Wees scherp in uw blik, maar zacht in uw oordeel.

2009-05-26T08:47:00.009+01:00

Tijdens een van de vele bliksem schichten vannacht, is de titel voor deze dag aan mij geheel duidelijk.
Ik heb nogal eens een scherpe blik op zaken. Helaas kan mijn scherpe blik niet door iedereen gewaardeerd worden. Dat wat ik zie en denk, kan ik scherp verwoorden en dat valt niet te rijmen met mijn zachte uiterlijk, mijn lieve ogen en mijn blonde haar.
Men beschrijft mij liever naiviteit, onwetendheid, onvolwassenheid e.d. toe. En, ja, ook dat heb ik in me, gelukkig:)

Ach, lieve mensen ik vind het prima, geef het beestje maar een naam die jou of jullie het beste schikt. Ik leid mijn leven, zoals ik dat doe. De vele ups en downs die ik mee maak en meegemaakt hebt maken mij tot wie ik ben.
Vele antwoorden kan ik geven en geef ik indien er geluisterd kan worden, de meeste mensen zijn niet echt geinterreerd in die antwoorden. Zij willen slechts hun eigen oordeel laten horen, om zo hun eigen ego streling te hebben volbracht. Want "tja" ego streling kunnen jullie van mij niet verwachten.
Maar laat hem barsten zal je mij ook niet horen zeggen en zelfs niet zien denken.
Drie keer vandaag heb ik kunnen genieten en gebruik maken van mijn scherpe blik.
Aanbod ticket retourtje Spanje........ is fijn voor jou;
Verzoek te komen kennismaken met.... is goed voor jou;
Gesprek met de onderaannemer over....is beter voor jou;
Tja daar tuin ik niet in, ik ben niet zo naief als ik er uit zien.
Waar ik beter van word bepaal ik echt zelf.
Ik zie de dingen graag scherp en oordeel hooguit zacht, dat maakt dat ik ben wie ik ben.

Music the food of love

2009-05-19T15:00:00.005+01:00

Vandaag ga ik Biodanza missen
Dus dans ik er thuis heerlijk op los
Na een goed coaching gesprek met vriend / collega Chris
moet er wel even wat beweging in het lijf komen
Bewegen doet leven

Mannen

2009-05-18T22:01:00.005+01:00

Dit zijn ze dan alle vijf op een rij!

Gefotografeerd door mij!
Ook van die mooie foto's, laat maar weten ik vind het leuk om te doen!

Zuid Afrikaans Gedicht

2009-05-14T13:35:00.006+01:00

Dol op de zuid afrikaanse taal en op gedichten, deze spreekt mij erg aan

Hoe Ek Voel

As ek jou net kon vertel
as ek jou net kon laat sien
sou ek n skilder opdrag gee
om n prent vir jou te maak
en as hy eindelik klaarmaak
as hy sy meesterstuk voltooi

As ek jou net kon laat sien
as ek jou net kon laat lees
sou ek n faksmasjien gaan huur
en gedigte vir jou stuur
en as jy anderkant dit kry
as jy dit uithaal en jy kyk

As ek jou net kon laat lees
as ek jou net kon laat hoor
sou ek n koor na jou toe stuur
n serenade in die laatnaguur
en as jy wakker word een aand
en jou vensters staan wyd oop
sou jy weet, jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel
oor jou
jy sou weet
jy soude weet
jy soude weet
jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel
oor jou

amanda strydom

Terugblik op de maand april

2009-05-08T18:19:00.002+01:00

Een erg wisselende maand veel drukte gehad op het werk tgv veranderingen binnen het declaratiesysteem. Gestart met een kleine Kidwalk groep, met 2 scahttige baby's Ton en Juliette. De hond van Ton te logeren gekrgen voor ruim 3 weken, omdat hij weer met juliette meeging naar Mozambique en het pensioen vorihge keer niet goed beviel. Ondertussen nog bezig met studie en die afgerond en ook met Chip Wouter verhuisd en op vakantie / familiebezoek geweest naar Duitsland.
Ja er gebeurd inderdaad heel veel in mijn leven en als ik dit allemaal zo opschrijf en terug blik denk ik ook wel eens hmm houd je dit vol.
Ja ik houd het vol, omdat ik namelijk ook heel veel rust momenten heb en bewust inbouw. Als goed therapeut die dit al jaren aan haar clienten vertelt moet ik dit uiteraard zelf ook doen. Niet dat ik daar bewust op hoef te letten ik denk dat het zo mijn aard is. Herinner me van vroeger dat mam nogal eens zei: "Wat zit je daar nu te niksen op de bank".... Tja man, ik ben sowieso van en andere generatie dan jij en ik vind dit soort niks momenten zeer aangenaam en nuttig.
Over de verschillende dingen ga ik een apart stukje schrijven om een en ander wat uit elkaar te houden en ook weer eens wat actiever aan mijn blog te gaan werken.
Ik hoopp dat er lezers zijn die wat reactie kunnen en willen achter laten dat stimuleert mij ook weer.

Maart roert haar staart

2009-03-30T14:29:00.004+01:00

Deze maand allerlei verschillende dingen gedaan.
Lekker gestudeerd voor mijn cursus BKW basis kwaliteit in de zorg, om het evidence based handelen toe te kunnen passen. Bezoekjes gehad van Kitty en Jesse, Chris, Wim, Mam en Pap, Detty, Eugene en Christiana, Yvonne, Annemiek, Wouter en Janneke.
De een komt voor een klus hulp, met de ander voor een praatje, een uitgebreid rondkijken, lekker winkelen.
Zelf ben ik ook veel op pad geweest, dansen, genieten met Allesanders, lekker eten, wandelen, zingen bij Tourdion en Kuzola, film gekeken met een aantal Tourdion zangers en mijn hoofd leeg laten waaien aan het strand.
Nee,vervelen doe ik me niet. Vervelend zijn doe ik ook steeds minder :) behalve als jij in de buurt komt.Wie is jij?? ontdek het maar....
Nee, alle gekheid op een stokje ik ben tevreden over hoe het gaat met mij met mijn huis met mijn vorderingen op werk en persoonlijke ontwikkeling. Denk jij er anders over, prima laat het me weten en dan praten we verder.......

Nieuwe dingen doen

2009-03-03T10:12:00.007Z

Al heel erg lang denk ik, zeg ik en doe ik zo af en toe eens hele nieuwe dingen. Ga ik verder kijken dan mijn straatje lang of breed is. Kanoeen, paragliden, buikdansen, zingen, verhuizen, verbouwen, biodanza ......... Dat brengt nogal eens wat veranderingen in mijn leven te weeg, het gevolg is ook wel dat er in mijn leven echt geleefd wordt.
Ik zou hier best nog langer over kunnen praten, het gaat er gewoon om dat ik weer iets nieuws anders en leuks gedaan heb dit weekend, waar ik tot nu toe energie van heb gekregen....en dat is:
Ik heb back stage foto's gemaakt tijdens een fotoshoot. Op uitnodiging van Allesanders ben ik met hem mee gegaan naar een fotoshoot. Hij deed uiteraard de make-up art of visagie, model Naomi Sluiter en Henk Roeters de fotograaf. En ik?........... tja, ik kreeg de camera van Allesanders, 's morgens in mijn handen gedrukt met zijn welbekende opdracht:...LEEF JE UIT....
Dat heb ik me geen 2e X laten zeggen en ik heb geschoten, alsof mijn leven er van af hing. Dat is natuurlijk geweldig met de digitale camera's ......alles wat niks was kan gewoon regelrecht de prubbelbak in.
Om jullie wat van mijn foto's te laten zien:

Voor de ander toch maar even langs komen:)

Een hart~hoofd

2009-02-24T21:56:00.007Z

Gisteravond na de Biodanza Vivencia rolde mijn gedicht eruit ik schrijf het voor alle onrustige, verstoorde, kloppende harten op deze wereld.
Het gedicht draag ik op, met dank, aan Marleen, die haar oor te luisteren legde op mijn kloppend hart en wiens hart ik heb gehoord.

Een hart~hoofd

Heb jij er een hard hoofd in
Laat stromen de te veel
Ingeslikte woorden
Verkreukelde gedachten
Woelende gevoelens
Kolkende bronnen
Kronkelende zinnen
Van wel of niet beminnen
De roep om aandacht
niet gehoord
De wens naar stilte
weer verstoord
De tranen van verdriet
alsof niemand het ziet
Corrigeer de d in t
Stroom met jou golven mee
In 't vloeiend ritme van het hart
Stromend naar het hoofd
door heel je lijf en leden
En leg jou dierbaar lijf
te rusten in een open schoot
jou oor te luister
naar het hart dat klopt

Schaatsen op de singel

2009-01-22T22:14:00.004Z

Wanneer kan het weer??
Dan geef ik mijn patienten en mezelf acute ijsvrij!
Bijna onwerkelijke mooie plaatjes. Ik hoop voor iedereen dat er nog zo'n periode komt dit jaar!

Griep epidemie

2009-01-16T10:13:00.005Z

Ja, hoe het ook gaat de griepepidemie kwam en daarvoor werd ik al ziek en mijn zus en mijn broer. Hebben de Ekkies de epidemie aangezwengeld........... Geen idee. Vanuit hier iedereen die ziek is beterschap, nog niet ziek dan vast beterschap voorals ie langskomt. Het is een fenijnige, hardnekkige griep dit keer, dus wees gewaarschuwd, doe vanaf nu vast rustig aan.
De planning van keuken in de kerstvakantie erin zetten liep dus finaal in het honderd. Geen man aan boord, dus ook geen man overboord en de positieve effekten er van opzoeken. De positieve draai die ik er aan kon geven is alsvolgt: ik was van plan om een hele goedkope vloer te maken van bijv. OSB platen. Doordat ik ziek was heb ik bedenktijd gehad :):) en ben ik op Open Handel en Marktplaats gaan rondzoeken en zo rondstruinend vanuit mijn liggende positie, ben ik op het volgende idee gekomen. Je koopt bij partikulieren restpartijen click marmoleum en dan click ik als het lukt met al die resten een prachtvloer inelkaar. Dus ik op zoek advertenties zetten advertenties nalopen en bellen en ja hoor ik heb, al met al, voor ongeveer 25 m2 bij elkaar. Dat is niet genoeg voor de hele kamer, maar wel voor de keuken en de gang en de bijkeuken. De woonkamer komt toch pas later aan de beurt en wie weet vind ik nog meer of komt daar gewoon iets anders.
Het zal dus prachtig worden aangezien ik kleuren heb gevonden die heel goed met elkaar en bij mij passen. Wel iets meer werk, daar doe ik het ook voor :):), dan hoef ik niet naar de kroeg om daar met een man opgescheept te zitten, die vervolgens zijn best gaat doen om aan boord te komen, dan het roer over wil nemen en uiteindelijk overboord springt als het niet gaat zoals hij het had gedacht :):). En alle leuke mannnen kunnen gewoon af en toe met me mee blijven klussen....

Raamwerk

2008-12-22T10:10:00.002Z

Het rachel werk voor de voorzetwand zit er grotendeels op. Morgen komt envriend van Hendrik me helpen met het aanleggen van de water en afvoer leiding voor de keuken en uiteraard de gasleiding. Al met al is het een hele klus.
Zo af en toe trakteer ik me zelf op leuke uitjes, tussen door. Een gode motor voor mij is de muziek, zingen dansen luisteren het maakt niet uit ik geniet er intens van.
Een dansavond met mijn vriendinnen Jules en Marieke zaterdag naar swing party in Alkmaar, was nog een kadootje voor Marieke. En dat was heerlijk, moe en tevreden lag ik s nachts in mijn bedje.
Zondag weer verder klusen en gisteravond ( zondagavond) naar een concert van het Schulhofftrio, .......... dat was de moeite waard. Gezien bij Vrije geluiden van de VPRO en toen gehoord dat ze zij in het witte kerkje van Winkel zouden spelen.
Ooit een fagot, hobo en klarinet samen horen spelen, nee? ga dan naar
http://www.bramvansambeek.com/component/option,com_frontpage/Itemid,1/lang,nl/ of liever nog ga naar een concertje van hen als ze in de buurt zijn.
Deze drie jonge jongens spelen met hun instrumenten en zijn een geheel met de muziek en hun instrument. Prachtige muziekstukken kozen ze voor hun programma "Pardon my French" weten het in verhaal, muziek en fysiek prachtig neer te zetten.
Goed, de CD zijn uitverkocht dus ik doe het met hun downloads om my food of love af en toe aan te vullen.

De vloer

2008-12-15T11:56:00.004Z

Weer een stap gezet. Het voorste deel van het huis is voorzien van nieuwe vloerbalken, deze zijn naast de andere balken gelegd. De koppen zijn ingepakt in lood, in de muur gehakt en zo zijn ze beschut tegen vocht waar nodig.
Het geheel ziet er prima uit. Nu de wanden voor gaan afwerken en op naar nieuwe ramen.
Het afwerken van de wand stuit op veel vragen en ik krijg veel verschillende informatie over wel of niet isoleren. Tja, ik wil het uiteraard zo goed mogelijk doen en toch ook niet met poen smijten.
Heb alle adviezen naast elkar gelegd, en ben er dit weekend mee gestart. Met de hoop dat ik in de kerstvakantie mijn keuken kan gaan plaatsen.
Adviezen tips en hulp zijn nog steeds welkom.
Even geen foto kom zelf maar eens kijken, haha

t Heerlijk avondje....

2008-12-04T13:07:00.004Z

Iedereen die mij kent,
weet dat ik graag verwen
Deze dagen neem ik mij ook voor
van werk tot thuis, van kind tot vrind, op het koor
te verrassen met een gedicht,
of een kadootje groot of licht
een aardigheidje van de Sint
die maar zo zo vind
Om veel alleen op werk en in huis te vertoeven
zonder al die malle pieten en boeven
Als jij ook van Sint iets ontvangt
Breng hem dan persoonlijk een bedankt
Denk nu niet, ach die vent
hij was voor mij een krent
Het gaat om het gebaar
Er ligt vast nog ergens een pakje voor je klaar

Vol goede moed weer verder

2008-12-01T22:51:00.002Z

Ja, eindelijk is het zover. De volgende grote stap kan ik gaan zetten.
Na het zoeken van een aannemer, die voor een goed bedrag en luisterend naar mijn ideeen, kan gaan werken, heb ik mijn keuze gemaakt.
Tuurlijk hij moet de klus nog gaan doen, maar zo wikkend en wegend komt deze Hans er het beste uit.
Hoe ik aan hem kom is eigenlijk te simpel voor woorden. Er bestaat een plek op internet WERKSPOT.NL daar zet je je klus, de aannemers doen een voorstel, maken een offerte en je kunt gaan kiezen nadat je uiteraard met ze gesproken hebt enz.
Ach, als de nood het hoogst is vind je ineens zo'n plek.
O, jij kende het al......... had me dan getipt :):)
Het leuke is dat ook het gesprek met deze man, mij spirit heeft gegeven voor de volgende dingen die er op stapel staan.
Dit jaar Kerst hier zal niet gaan lukken, de winter zal nog enigszins primitief verlopen, maar de volgende winter zullen alle feesten in mijn huis gevierd worden.
Daar kan ik me nu al op verheugen. Omdat voor elkaar te krijgen ga ik nog verder met keihard klussen en werken.
Ook zal ik zien het blog weer wat bij te houden, zodat jullie zien hoe ver het er voor staat en wanneer je een feestje kunt verwachten.
Tevens kun je dan inschatten wanneer je een dagje kunt komen helpen, de spontane hulp is niet echt bijzonder groot. Ach, voel je niet aangesproken, misschien ben ik wel een van de weinige mafkezen die bij andere mensen spontaan de handen uit de mouwen steekt.
Hoe dan ook er zit weer beweging in, hoe kan het ook anders, met zo'n emotioneel bewegingsmens hoor ik jou al denken:):)

Door en door

2008-10-11T17:21:00.002+01:00

Kleine klusjes allemaal van die kleine dingen die het net weer even af maken.
Een rekje op mijn slaapkamertje, een plafond in mijn WC, een lamp in de WC, een extra drager onder het schuurdak.
O die Woutertje Woutertje,
piep klein kaboutertje,
wiebel wiebel wiebel woep,
hij komt als ik roep.

De klusjes die we doen kon ik ook makkelijk alleen, maar met zijn 2en klussen blijft gewoon leuker. Het stimuleert en geeft meer voldoening.
Voor de bedrijven uit bezoek van mijn zusje, tja..... die was ook al een 1/2 jaar niet geweest dus keek har ogen uit wat ik al allemaal gedaan had. Een ding stat vast ze doet het me niet na, maar vind Alkmaar leuk om te gaan wonen dus wie weet komt ze ooit deze kant op dichter bij Schiphol.
Hoe dan ook weer een produktieve dag en nu lekker dansen.

Laat het maar rollen...

2008-10-10T14:05:00.004+01:00

Ben je al op de hoogte van .......

Pas op want het is gevaarlijk leuk

Alkmaar's ontzet of opgelucht

2008-10-08T09:13:00.003+01:00

Sinds 1 jaar woon ik in Alkmaar en heb me vorig jaar al voorgenomen om me iets te verdiepen in dit feest, waarom heeft heel Alkmaar vrij op 8 oktober. Ik stond, toen immers, al schilderend op mijn platte dakje, het feest gedruis inclusief helikopters enz. te aanschouwen. De kreet Alkmaars ontzet zei mij niet zo veel, dus de geschiedenis in gedoken en ik op dit huisthuisblog ga ik vooral de aardige kant te belichten.

Alkmaar is gebouwd rond een oude kerk, de Laurentiuskerk, zoals vele kerken op het hoger gelegen stukje land gebouwd. dichter bij God wordt er wel eens gezegd, nee hoor gewoon voor de droge voeten. Ik word iedere ochtend gewekt door het klokken spel en vandaag, 8 oktober, is dat even speciaal, het is namelijk Alkmaars ontzet.
De klokken spelen lichter, langer en feestelijker, Alkmaar wordt opgelucht wakker gemaakt.

Alkmaar is ontstaan op de hooggelegen zandrug, die evenwijdig met de kustlijn loopt, ook wel de geestgronden genoemd.
Het hele gebied werd omgeven door water en moerassen, inmiddels uitgebreid met zandopspuitingen enz.. Bij het smelten van de ijskap krijgen wij in Alkmaar niet direct natte voeten.
Voor mij 2e reden om me in Alkmaar te verdiepen, ik woon hier immers en houd ook droge voeten, als straks een groot deel van het Nederland onder water loopt.

Alkmaar wordt als plaats voor het eerst genoemd in de 10e eeuw bij een schenking van de Graaf Dirk, hij schenkt land weg zgn."Hoeven land" aan de abdij van Egmond.
De groot grondbezitter koopt een stukje hemel, niet alleen voor zichzelf, want heel Alkmaar krijgt hiermee eigen rechtsgebied en zo ook de inwoners.

Het is graaf Willem II, die Alkmaar zijn stadsrechten geeft in 1254. Het grondgebied wordt omsingeld door de kastelen Torenburg, Middelburg en Nieuwenburg en blijkt dus een mooie uitvalsbasis bij onraad, strijd en of oorlog en vanwege al het water, Egmondermeer, Bergermeer, de Schermer, Achtermeer, Kooimeer en Rietmeer, een goede verzamelplek voor de handel.
Om de stad te beschermen worden er wallen, singels en stadsmuren gebouwd, vanaf 1525
is Alkmaar, op tijd, klaar..... de Spanjaarden zijn immers in aantocht (1573. De Spanjaarden bouwen een kamp op nast de stad aan de noord oost zijde. Vanuit de stad worden de Spanjaarden in hun kamp, Oudorp een halt toegeroepen, met kokend teer en vlammende takkenbossen worden zij verdreven. En ja de Spanjaarden vertrokken en Alkmaar heeft zijn Victorie.

Tot op de dag van vandaag wordt de Victorie in Alkmaar gevierd, gisteravond werd het vuur naar de stadswal gebracht, de blije kinderen met hun lampionnen trekken door de donkere straten van de stad en mogen lekker laat naar bed, morgen hebben ze immers lekker vrij.

Dus ben je vandaag in de buurt kom en vier met ons dat we geen Spaanse kolonie zijn geworden, maar gewoon Hollandse kaaskoppen zijn gebleven.
Verder houden we hier echt droge voeten houden, bleek afgelopen weekend, we voelen ons opgelucht 

Combineren

2008-07-19T11:16:00.004+01:00

Extra werken in de vakantie, een vakantiebaantje het is me gelukt en het is leuk.
Voor een periode van 4 weken ga ik 2 dagen werken in Leeuwarden. Niet naast de deur dat klopt maar aangezien Imke in Leeuwarden woont, Ritsert net terug uit Honduras en daar weer een kamer zoekt, leek het me leuk om juist daar en waarneming te gaan doen.
De overnachting kan ik op verschillend manieren doen en zo maak ik het voor mezelf erg leuk.
De eerste keer heb ik bij Imke geslapen, midden in het centrum van Leeuwarden, op loopafstand van de praktijk waar ik werk. Het is warm, de ramen van haar kamertje moesten zeker open voor wat verkoeling en dat betekende regelmatig wakker worden door vrolijke cafegangers op weg naar huis of andere kroeg. Dat maakte mijn nacht wat gebroken maar zeker niet onaangenaam. Toch besloten om de volgende keer het anders aan te pakken. Ritsert heeft in begin tijd van zijn studie gekampeerd op een camping aan de rand van Leeuwarden.

De camping Taniaburg heb ik nu opgezocht, een mooi plekje aan een watertje (Stiens) in een natuurgebiedje met prachtige wilde koeien. Vnaf de camping loop ik in 15 minuten naar mijn werk in het Bonnehus. Prima dus. Zo heb ik tijdens mijn werk een heerlijk vkantie gevoel.

If music be the food of love

2008-07-15T08:45:00.006+01:00

Dinsdagochtend, zeker 58 uur na het concert van Leonard Cohen, galmen de klanken en trillen de stemmen van Leonard en de begeleidende zangeressen nog door me heen.
Ontroerend hoe deze man in stijl, zwart pak met hoed, ritmische, vol energie het podium opkomt ons verwelkomt en menigmaal zijn dankbaarheid betuigd over het feit dat hij daar mag staan en mag zingen voor ons. Het Westerparkterrein is vol, vol van oudere Cohen fans en toch zie ik ook verbazingwekkend veel jongeren, die ingetogen zachtjes zijn liedjes meezingen.
De eerste fragile noten van de band leiden Leonard naar "Dance me to the end of love", een intense stilte en aandacht trekt door het publiek. De liefde is voelbaar.
Vol overgave zingt Cohen nummers uit zijn oude en nieuwe repertoire. Vol van intense aandacht wordt hij door zijn band subtiel begeleid. Zij staan daar en zij zijn het die Leonard Cohen optillen naar het top niveau. Zonder spanning of breuk gaat hij, na het waardig ontvangen van het applaus, over in het volgende nummer. Het geeft mij het gevoel dat de liefde blijft stromen.
Ik ben intens geraakt als zij "Bird on the wire" spelen, ieder heeft zo zijn eigen beleving, herinnering bij de nummers, mijn maatje slaat liefdevol een arm om me heen. "Suzanne" komt voorbij, zo relaxed dat je als publiek het niet waagt om mee te zingen, hoewel de meeste van ons het letterlijk uit het hoofd kennen. Leonard speelt zelf akoetsich gitaar en ook al staan we daar met heel veel mensen, even waan ik me alsof ik op het podium zit, zo intens en direkt is het contact. Hij kijkt het publiek veel aan, heft het hoofddeksel op als een gebaar van dankbaarheid.
Het begint te druppelen, de weergoden houden het ook niet meer droog. Een reden voor onze gastheer om ons nogmaals te bedanken dat wij daar staan in de vochtige kou om hem te horen zingen, zijn stem waar hij God voor bedankt.
Een enkeling steekt zijn plu op, die door anderen dan weer naar beneden gepraat wordt.
"I'm your man" laat de vrouwen zeker niet koud. Het is mij duidelijk er mogen veel meer van deze charmante, betrokken mannen op de wereld zijn; zij die de dingen vanuit hun hart doen, helpen mee de wereld wakker en vredig te maken. Na een lange avond nemen we afscheid, Leonard enigszins komisch, door telkens terug te komen en weer een nummer te zingen telkens op een mooie manier de bandleden te bedanken (master of the instruments of wind, blaasinstrumenten inclusief mondsynthesicer Dino Soldo; time manager drummer Rafael Gayol; artiest van de snaarinstrumenten Janvier Mas, waarbij Cohen regelmatig op de knieen gaat; The Webb Sisters with their Angels voices; the beautiful Sharon Robinson; master and music manager Bob Metzger)
Het "Remember me" is het laatste nummer.
Verbazingwekkend hoor ik na het afscheid, 5 minuten later, mensen om me heen hun volgende dag al weer te plannen.
"If music be the food of love?" dan zou dit niet gebeuren maar dwarrelen de woorden en de diepe bariton klanken in het bedje van engelenstemmen nog steeds rond en brengt het ons naar "dance to the end of love".

Wat staat er op mijn voorhoofd??

2008-07-09T16:59:00.006+01:00

Tja, ik zie het zelf niet. Ik houd mijn hoofd voor de spiegel en zie wat rimpeltjes, aardig kleurtje en prettige uitstraling. Te naief?? te lief?? ik vind van niet hoor, alhoewel anderen dat wel eens tegen me zeggen.
Hoe dan ook soms schiet het me zo vol dat ik even afstand moet nemen van alles wat er gebeurd het leven is vol aangename en onaangename kronkels.
De laatste onaangename verrassing (vorige week maandag) was een inbraak op de praktijk. Hmmm, had ik dit al niet eens eerder meegemaakt: ja zeker 2 jaar geleden. Ik heb mijn lesje toen geleerd en had op de praktijk niets van waarde en mijn mooie (voor mij waardevolle) oefenmaterialen daar konden de boefjes niets mee.
Meerdere collega's hebben het minder goed getroffen. Afschuwelijk dat zij dit nu moeten meemaken, laptop weg, geld weg, sloten stuk. Het voelt naar dat iemand ongevraagd je ruimte binnen breekt met geweld en zich over jou spullen onteigend.
Wij kwamen tot de conclusie dat mannen zich aan hun jachtinstinct overgeven als het slechter met hen gaat en wij vrouwen gaan ons zelf verlagen.
Ik zou graag willen dat we dat patroon eens stopzetten. Kunnen we eindelijke de nieuwe aarde beginnen, of is de mensheid zo onbewust dat we nog een eeuw met dit egopatroon moeten doorgaan.
Goed, ik ga hier niet mijn hoofd over breken, ik zorg dat ik het leven bewust leef, hoe groot de verleiding soms ook is om met de massa mee te stromen.

Tantra voor vrouwen

2008-07-01T07:20:00.005+01:00

Een geweldige ervaring om met 14 onbekende vrouwen en 2 krachtige, zachte begeleidsters op weg te gaan op reis naar binnen.
Al langere tijd ben ik bezig met de zoektocht wie ben ik nu eigenlijk, wat wil ik nu eigenlijk en dan niet de wil en het zijn van mijn ego, maar mijn diepste zelf.
Verder had mijn begin instap te maken met eenzamheid, waar komt dat diepe gevoel van eenzaamheid vandaan. Hoe komt het dat ik veel verlaten wordt in relaties?
Van jongsaf ben ik geinterresseerd in spiritualiteit en in het andere contact dan de egostrelerij die je in de westerse maatschappij veel ziet. Telkens weer heb ik me hiervan laten afleiden, het willen voldoen aan de normen en eisen van de maatschappij de anderen en mijn eigen ego niet te vergeten.
Deze cursus heb ik mezelf kado gegeven om verder te zoeken naar mijn eigen valkuilen, ze te leren kennen, herkennnen en overslaan.
Ik ken mezelf tot nog toe als een enerzijds krachtige vrouw die haar wensen e.d. sterk neer kan zetten, wat anderen afschrikt en op afstand houdt. Door het verlangen naar contact met anderen ga ik dan consessies doen.
Aan de andere kant heb ik, door de verliezen in mijn leven, veel verdriet en wanhoop gevoeld die ik niet weg kan en wil stoppen en die daardoor nogal eens bestempeld werden door anderen als slachtofferrol, hier ben ik helaas steeds meer in gaan hangen, mijn ego vond dit namelijk ook :). Nu ben ik door de ontwikkeling van de laatste tijd steeds meer in het nu en steeds meer in mezelf.
De kracht en de kwetsbaarheid mogen dichter bij elkaar komen en met elkaar in balans gaan.
Hoe dan ook ik voel me er prettig bij en raad iedere vrouw die enigszins op zoek is naar zichzelf en haar vrouw zijn aan Tantra voor vrouwen te gaan doen.
http://www.zijn.org (ja een beetje reclame voor Edith en Marja zij hebben het verdiend:):))
Er is geen weg meer terug en het voelt heerlijk.

Hoe is het gegaan??

2008-07-01T07:02:00.003+01:00

Het concert was een overweldigend succes.
Met veel enthousiasme hebben wij ons "eten en drinken" gepresenteerd aan ons publiek.
Met veel genoegen heeft ons publiek het eten en drinken in allerlei vormen ontvangen.
Ik ben blij dat ik alles op alles heb gezet om mee te kunnen doen. Zo'n avond geeft gewoon een kick. Een jaar geoefenend een jaar er naar toe geleefd en dan wil je gewoon mee kunnen doen, althans ik wel hoor.
Mijn tenor tuneu stond goed, kreeg zelf uit publiek een opmerking dat ik zo het chiqueste restaurant in kon stappen en me aanbieden als kelner. Gelukkig heb ik andere ambities, maar wie weet moet ik me nog eens omscholen dan zal ik deze tip onthouden.
Ook ik had publiek: Astrid met vriendin, Wouter en Mirjam waren er en ook zij waren enthousiast. Na een gezonde nachtrust smorgens lekker uitgeslapen, lekker ontbeten en met Mirjam naar het strand gegaan, terwijl Wouter een bezoekje in Castricum ging afleggen. Al met al een fijn weekend.
Het mooiste nummer voor mij:
If music be the food of love,
Sing on, till I am fill’d, am fill’d with joy:
for then my list’ning soul you move,
with pleasures that can never cloy,
your eyes, your mien, your tongue declare, that you are music ev’ry where.
Nu eerst even rust alhoewel ik het zingen nu na 2 weken al mis....
en dan op naar het volgend concert.
Wat het wordt .................? volg ons en je hoort het.

Voorbereiding voor concert

2008-06-02T18:58:00.002+01:00

Hoe kan je beter voorbereiden op zo heerlijk concert dan weinig praten, je keel regelmatig verzachten met honing, bessensap, spoelen met zout water.
Extra vitaminen, honing dropjes, sjaal om veel drinken, zacht eten, veel slapen enz.
Het is of de duvel met me speelt. Zo veel zin heb ik in het concert van ons koor Tourdion, op 14-06, zie http://www.tourdion-castricum.nl, zo lang heb ik al geen keelontsteking gehad (ik rekende kort geleden nog een vriendin voor ong. 10 jaar of zo, tuurlijk best eens verkouden of wat gevoelige keel maar niet deze ellende met koorts enz.) en nu is het raak.
Vrijdag 23-5 in mijn bed gekropen, hoge koorts, woensdag 28-05 voorzichtig ik bedoel dan weinig werken en zeker weinig praten, wel naar koorrepetitie gegaan en alleen geplaybacked. Rustig gewerkt veel gerust weinig gepraat en toch nu nog steeds een pijnlijke opgezette keel met alles erop en eraan.
Opbeurende opmerking van kind donderdag op de school waar ik werk "Ah, juf je stem kraakt mooi"
Nu ja, ik heb nog 12 dagen >>>> rustig aan doen en veel in het hoofd repeteren.
Dit betekend uiteraard ook dat in en rond het huis niet zoveel gebeurd is de laatste 2 weken. Zodra ik weer op de been ben, ga ik eerst de hoogste (en laagste) toon zingen om daarna weer een klus te gaan aanpakken. Ik ben aan het energie opsparen zodra het genoeg is barst ik weer los en benader ik ook de hulptroepen :):) zo wees gewaarschuwd ik ga je bellen

Warm weer

2008-05-09T12:57:00.005+01:00

"Action, action keeps you going" een wel gemeende uitspraak van mijn hartenvriend, inderdaad ==> it keeps me going.
Met dit warme weer geniet ik en wil ik actie; het liefst lijfelijke actie iets waar ik me lekker bij voel....... dus op zoek naar een andere aktiviteit, mijn aktie, waar ik mijn gevoel kan bevredigen :)==> de trap schilderen en zie het resultaat. Ik ben trots op het resultaat en ga nu tevreden naar mijn werk, ja moet ook gebeuren, als de patienten tenminste niet mij vergeten en zelf op het strand zijn gaan liggen en mij in mijn praktijkruimte laten wachten. In dat geval zullen ze de volgende keer extyra hard moeten werken en doe ik het rustig aan.

Koninginnedag, verjaardag & hemelvaart

2008-05-06T20:10:00.004+01:00

Een en al feest vanalles gecombineerd.
Ik voel me af en toe koninginklusser. Wat voor een gevoel dat is ..?? vraag maar.
Mijn plan op op mijn verjaardag te gaan Hemelvaarten, in een rode luchtballon...... leek me erg leuk, de kosten die daar aan verbonden waren hielden me tegen.
Dan lekker dauwtrappen, van Alkmaar op de fiets naar Schoorl, via Bergen naar Egmond en weer terug naar huis.Onderweg wat plantjes uit het bos gehaald zodat nu ook in mijn tuin de daslook bloeit en de blauwe druifjes staan.
Het is vandaag de dag van de arbeid dat doet de roos bloeien.

Ik krijg steeds meer zin om er een echte tuin van te maken. Het zal nog even moeten wachten; pas als de riolering is vervangen zal ik aan de tuin beginnen.
Wie gaat me helpen met die SHIT :):) klus??

De overloop

2008-04-28T08:57:00.009+01:00

Slaapkamers klaar, badkamer klaar, logeerkamer klaar en prima bedje al lekker zelf getest:).
Samen met Wouter, de verbinding tussen die delen gemaakt.
Muur gaatjes dichten, schilderen, vloertje leggen, kleine klusjes, het maakt het wel af en dat voelt goed.

Nu op naar het volgende project en dat wordt de trap.

Logeerkamer

2008-04-20T17:54:00.010+01:00

Hoe maak ik van een smalle lange extra kamer een logeerkamer waar ik ook nog iets anders kan??
Wat dan? nou bijvoorbeeld een plek voor mijn administratie, een plek voor mijn naaimachine. van die klussen als je er aan bezig bent wil je ze niet direkt weer opruimen als je eters krijgt en de grote tafel nodig hebt. Dit dilemma komen we allemaal tegen en ik heb gezocht naar een handige oplossing.
Al gauw kwam ik, als oud kampeerder met ouders die een caravan hebben op het caravan bank bed idee en zo is het ontstaan.

In eerste instantie zijn Paps en ik begonnen met het ruwe framewerk, we moesten op zoek naar plaatsen waar we konden boren, voor het bevestigen aan de wanden.
In een oud huis is alles scheef dus ieder paaltje moest apart gemeten en gezaagd worden. Dit ruwe voorwerk hebben we in een dag geklaard. Yepp:)

De volgende dinsdag de verder afwerking, afdekplaten op maat maken en plaatsen. Die klus geklaard.... op zoek naar een caravan sloop voor een inklaptafel of in ieder geval het systeem hiervan.
Bij het eerste beste caravanopslag bedrijf was het: BINGO. Jan Mijts caravan opslagbedrijf langs het kanaal had nog wel een oude tafel staan. Inderdaad, achter in een hoek van zijn opslag, onder het stof en verscholen tussen oude tentpalen, krukjes, hout enz. stond een tafel. Dik onder het stof, de muizenkeutels en de roest maar dat is wat ik zocht. Voor 20 euro mocht ik hem meenemen. Hij blij, ik blij en wij konden direct weer aan de slag. Onder de indruk van het ingenieuze systeem zagen we de tafel al snel als de ideale oplossing.

Nu in het weekend is het klaar; de kussen besteld, het blad op maat gemaakt en het past:) afdekmatras bij de grote zweedse meubelboer (IKEA) gehaald en binnenkort mag mij eerste loge in een riant bed slapen.
En nog belangrijker ik heb mijn bureau, waar ik mijn administratie kan doen en de deur kan sluiten zodat ik niet gehinderd of afgeleid door andere klussen mijn financiele plicht kan doen. Dus laat het geld nu maar weer binnen rollen ik weet er wel raad mee:) Het is klaar, uiteraard moet de kamer nog gezellig gemaakt worden, dat heeft tijd nodig, zo iets ontstaat terwijl je er in bezig bent.

De laatste loodjes??

2008-03-31T20:38:00.003+01:00

Het is wel te hopen dat vanavond de laatste loodjes worden afgemaakt, want Lootje is het een beetje zat. :( :)
Die zooi, die troep, het constant met je neus er bovenop zitten. Ik ben niet zo'n controle freak, ga er (nog steeds vanuit en zal dit ook niet veranderen) vanuit dat een afspraak een afspraak is en dat die door de ander en mezelf nagekomen wordt.
Daar kan vanalles tussen komen, omgebogen, bijgesteld worden enz. maar de afspraak blijft staan, tenzij die in overleg veranderd is.
Nu...... even niet lastig doen, het wordt uiteindelijk mooi, ik ben nu toe aan schoonmaak. Het wordt immers voorjaar, de poetslap mag er boven wel eens doorheen en dan heb ik een prettige bovenafdeling die bijna, bijna klaar is.
De laatste dingen boven moet ik dan zelf weer gaan aanpakken en daar heb ik zin in.
Mijn leuke campertafel bed idee in huis lijkt me spannend om te gaan maken, mijn gelukkig handige en lieve Papa gaat me daar in bijstaan en hij heeft al heel wat in elkaar geknutseld, dus dit gaan hem ook lukken.
De rollen zullen alleen iets omgedraaid zijn. Vroeger stond ik bij hem te kijken in de garage bij het bouwen van de boot: Rage, of het bed, of het nieuwe kastje... die man maakte in mijn beleving alles zelf. Ik heb dus heel wat meegekregen en kan dat nu weer bvenutten. Bedankt vast paps, en leuk dat je me helpen komt.

Badkamer

2008-03-19T16:59:00.005Z

Ja, jullie lezen het goed er zit een badkamer aan te komen (....tje)
Met douche WC en wastafel alles precies pas en als het goed is kan ik na de Pasen met een nieuwe manier van leven hier beginnen. Het zal luxe voelen, snachts even je bed uit en om de hoek naar de WC kunnen gaan. Douchen..... en hup al op je slaapkamer zijn.
Het heeft even geld en energie gekost om het zo ver te krijgen, ...nu is het zo ver, eh bijna. Hier vast wat foto's

Lekker weekend

2008-03-09T19:51:00.002Z

Ja mensen een lekker weekend gehad.
Gezongen met Tourdion op culturele manifestatie Castricum.
Geluisterd naar anderen.. de moeite waard.
Dark rosie schreef een nummer misschien voor mij:
http://www.darkrosie.nl/darkrosie.html
Lekker geslapen gekletst met/bij Marieke en Hans.
Bij gekletst met buurvrouw Cath die weer terug is uit: Ja ja Maputo :)
Morgen gaan we beginnen met de badkamer, spannend.....
Zal het wat worden ?? volg mijn blog

Foto's stand van zaken

2008-02-26T19:16:00.006Z

Sinds mijn vorige bericht zijn er kleine, maar fijne dingen gebeurd. Zo is de buitenmuur gezandstraald en opnieuw gevoegd, wat een pokkeherrie dat uitbeitelen van de oude voegen. Op sommige plekken raasden ze er met de pneumatische beitel snel doorheen, op andere plaatsen moest er echt gehakt worden. De voorgevel heeft een ouderwetse snijvoeg, zoals alle oude huizen in deze wijk, de zij en achtergevel hebben een zogenaamde platvoeg gekregen. Een klus van 5 dagen, het huis heeft nu een mooi jasje aan. De poezen uit de buurt zijn niet helemaal blij want die schuilden met regenachtig weer onder mijn huis, ze konden via verschillende gaten (oude roosters) naar binnen komen, d.w.z. onder de vloer. Miauw, katten het hol is nu dicht, zoek maar een nieuwe schuilplek, wie weet zien we elkaar in de nieuwe schuur??
De vloer is klaar, je zit daar droog :):) bedankt Hendrik.
Als het even meezit wil ik toch ook het grote voorraam gaan vervangen voor 2 ramen originele stijl, dus met bovenluiken en het liefst ook weer glas in lood.

Het hek wat je op de foto ziet is een soort inspiratie plaatje voor me, ergens uit Belgie, wie weet ga ik ook nog zo'n oud hek op de kop tikken mooi maken en ergens in de tuin plaatsen.
Het 2e leuke wat gedaan is is het kastje van mijn grootmama heeft een nieuw mameren bovenblad gekregen, gemaakt door Guus.

Guus heeft aardig moeten zoeken voor dezelfde marmersoort en daarna naar eigen idee een opzetrand er op gemaakt. Nu de knopjes aan de zijkant nog en het toiletkastje is weer geheel zoals het van origine was.

Nieuw jaar nieuwe kansen

2008-01-16T19:52:00.000Z

He he daar ben ik dan weer eens.
Het blog zit wel steeds in mijn hoofd. Van het een komt het ander, als je aan het klussen bent en dan komen deze leuke dingen in het gedrang. Niet de bedoeling, ik weet het, ook hier geef ik me zelf nieuwe kansen.

De meeste onverwachtse start was het bezoek van Alex op oudjaarsavond met de lol en het geluksgevoel, die we samen hebben gehad, ga ik verder kom maar op 2008. Heerlijk dat Allesanders, ondanks alles mijn vriend is en blijft.
Ik kan hem loslaten, ook al doet het nog pijn, ik voel en zie ook de fijne momenten weer in het NU, samen en/of zonder hem. Well done girl!

De lekkerste start was natuurlijk het bezoek aan de Hammam met Kitty, o wat waren we zacht daarna. Na een paar dagen klussen was dat gevoel op mijn huid al weer enigszins weg dus binnenkort maar weer. Dat zijn leuke kadootjes wie gaat er mee?

Natuurlijk zal ik Jos niet vergeten die me eens even lekker gelinkt heeft :):) Tja vrienden wat ben ik jullie toch dankbaar dat je er bent en dat jullie in mijn leven deelnemen, op welke manier dan ook.

Wat is er aan kluswerk gedaan, dat willen jullie natuurlijk weten:

Nou er is CV aangelegd met allerlei complicaties erbij zoals een paar dagen helemaal geen kachel meer, een gaslek maar uiteindelijk (eigenlijk best snel hoor) doet de CV het en dat is een heerlijke luxe. Iedereen die tussen Kerst en Oud en Nieuw geen kachel had, weet waar ik het over heb, bibber bibber maar wel gezellig, een avond zat ik met Hendrik samen onder een slaapzak zitten TV kijken :):)
De volgende dag ben ik met Ritsert en Wouter een extra lange wandeling gaan maken op zoek naar een openhaard bij Logchies (Heemskerker duin), helaas de tent was dicht. Dat bracht ons bij vrienden, Ton en Juliette. Daar bleken ook een heel koppel kids van hun te zijn gezellig:)!. Bedankt Jules en Ton voor het warme onthaal bij onze onverwachtse binnenval op 1e Kerstdag, ach daar is het Kerst voor toch :):) Heerlijk om zo op te warmen en een beetje op te laden voor de volgende klus.

Boven begint mijn huis al aardig te worden wat ik in mijn hoofd heb, nu nog de douchekamer aanleggen en dan zijn we al weer een heel eind verder.

Ondertussen blijf ik me natuurlijk met mijn werk bezig houden, want voor al dat klussen moeten er ook wat centen op de plank komen naast brood en andere heerlijkheden.

Goed voor de foto's moeten jullie nog even wachten, want ik ben de kabel van mijn fototoestel kwijt, is wel ergens hoor....ik weet alleen even niet waar.
Goed ik ga me nu echt richten op kabel zoeken, foto's maken en uploaden zodat jullie kunnen zien waar ik het over heb.

Klaar voor de kerst

2007-12-15T21:01:00.000Z

Dinsdag heb ik dan toch maar het een en ander opgeruimd.
Alle planken en gereedschap en ander troep aan een kant van de kamer en het ander deel van de kamer wat in sfeer gebracht. Dit was het beste moment. de volgende dag werd ik namelijk gebeld door een man waar ik contact mee had voor aanneem werk met een prijsopgave die me zeker aanstaat en in principe gaan we starten met de klus.
Als het even kan na kerst........
Spannend Ja zeker jullie horen meer en zien meer ik zal wat fotos maken van het nu en het daarna :)

Wat is er gebeurd??

2007-10-21T20:49:00.000+01:00

Ach, de sterren zingen aan de hemel en de ander sterren vallen en wij, als we het geluk hebben de vallende sterren te zien, wensen we onszelf alle goeds wat nog wensen.
Helaas waren de sterren wat meer bij de tegenpartijen om het maar zo te noemen :):)
Er is ingebroken in mijn auto, autoradio eruit ik enigszins geflipt, want ook mijn adreskaartje is meegenomen.
Aangifte doen, je verhaal vertellen en dan zo'n agent treffen die zegt: Tja mevrouw daar kunnen we niets aan doen.
En dat terwijl ik bij de 1e keer fout parkeren in A. al gelijk een bon op mijn voorruit geplakt krijg of ik maar betalen wil.
Enfin, met mijn geflipte gevoelens was het nog niet helemaal over en daar kwam een folder op mijn mat... een stratenmaken/hovenier biedt hulp bij tuin klussen enz. voor lage prijs. Ik heb het bedrijf gebeld, de schuur is gebouwd en moet nog een vloer krijgen een klus die Hendrik zelf niet ziet zitten, en afspraak gemaakt. De volgende dag met de beste man tot een plan gekomen en de dag daarna heb ik hem ( stom stom stom) geld gegeven om de benodigde materialen te kopen. Tja, jullie raden het al: de beste man is nooit meer op komen dagen,regaeert niet meer op telefoon en sms sjes, bleek inmiddels uitgeschreven in KVK en werd door Hendrik via 06 nummer op internet op de site: opgelicht.nl achterhaald. Gelukkig, ik ben niet als enige in zijn enthousiaste verhaal/plan gestonken. Goed ik nog een paar keer bellen zonderresultaat en daar zat ik een week later weer op het politie bureau. Verhaal doen, vragen beantwoorden enz. dat kost 1 uur en dan te horen krijgen: Weet u wel zeker dat u opgelicht bent, zou die meneer niet alsnog de klus komen doen. Goed verder vertellen uitdraai van de opgelicht site dan ook maar voorlezen en dan krijg ik te horen: Daar hebben we misschien wel wat aan,we kunnen deze meneer op het bureau uit nodigen :):). Ach mijn reactie: daar heeft meneer vast geen tijd voor of zin in, zei ik nog lachend. Maar mevrouw, we houden u wel op de hoogte hoor, hoe het met de zaak gaat lopen en u kunt echt slachtoffer hulp krijgen.
Mijn reactie: ik zou een taakstraf geven aan deze meneer geven: Hij mag mijn schuur afbouwen onder toeziend oog van de wijkagent en hij zal mij ook wat smartegeld mogen uitbetalen.
Enfin via opgelicht.nl weten wij al dat hij regelmatig in een onderwereld kroeg in A. zijn centen opdrinkt en snuift.
Okee alles achter de rug. We houden jullie ook wel op de hoogte hoor maar neem deze raadt aan:
Haal zelf altijd alle materialen voor de klusser, ook al voel je je enigszins down, geflipt, moe, burnout, gestresst...enz.
Mijn buitendeuren hebben ondertussen prachtige 3 puntssloten en ik zit al weer glimlachend naar de volgende dag uit te kijken. Dinsdag gaat er weer een grote stap gemaakt worden, er komen dan mensen voor de buitenmuur, elektra en badkamer en zij zullen dan offertes gaan maken over de werkzaamheden die uitgevoerd moeten gaan worden.
Ieder sprookje eindigt goed dus blijf maar lekker lezen en kom af en toe wat klussen, hulp hebben we altijd nodig en zwart geld heb ik niet te verdelen onder de boefjes van A.

Schuur veranda vorderingen

2007-10-04T20:18:00.000+01:00

Hendrik is druk aan het werk en bouwt dagelijks aan de schuur. Als een echte bouwvakker begon hij gisterochtend 7.00 terwijl ik eigenlijk gepland had een uurtje uit te kunnen slapen, werd ik door stevig gehamer gewekt.
Geweldig om te zien hoe handig en rustig hij zich door deze klus heen werkt.
Het resultaat wordt zeker digitaal vastgelegd.

Opbouwen

2007-10-01T19:56:00.000+01:00

Morgen gaan we beginnen aan het bouwen van schutting en schuur. Komt dat zien of kom ons helpen als je slimme handigheidjes hebt of leuke ideeen.
Hendrik is zo goed geweest een plan te maken en het uitwerken gaan we met elkaar, met hulp van Allesanders uitvoeren. Gek genoeg lijkt het een klein iets, het is voor mij de eerste stap van de aankomende verbeteringen van mijn huis. Pas als de schuur klaar is kunnen we verder, de schuur zal namelijk moeten gaan dienen voor opslag van onze spullen, als de vloer in de woonkamer eruit gaat. Stapje voor stapje ga ik aan de gang en dat is even wennen. Het begint nu al aardig gewoon te voelen, thuis komen bij een kamer vol verfblikken, gereedschap die me vrolijk toelachen en uitdagen ze ter hand te nemen.

Schuur afbreken

2007-09-19T18:11:00.000+01:00

Het afbreken van de schuur is gebeurd. Het aantal spijkers dat verwerkt was in deze onstabiele, doch 4 plank dikkige schuur is ontelbaar.Tja en natuurlijk hebben we er allemaal een te pakken gehad in schoen of arm.
Enfin, voor het afbreken is eerst BABA ROGA bevrijd en weggestuurd. Wij konden daarna goed samenwerken enz.
Een hele bak, 6 kub., hout is afgevoerd naar de afvalverwerking en daarna nog meerdere ladingen stenen en troep welke uit de vloer kwamen.
Het opbouwen van een nieuwe schuur laat even op het hout wachten dit is inmiddels betseld en zal geleverd worden met ongeveer 2 weken.
Zin in spijkers met koppen slaan ===> meld je aan
De schuur veranda zal ons eerste grote project worden.

Logeren is leuk

2007-09-03T22:00:00.000+01:00

O ja Jolande: Op jou bed ligt wat wasgoed van jou. Ja ik kon mijn oren bijna niet geloven, ik heb een eigen bed op mijn logeeradressen, ik hoor er gewoon helemaal bij.
Bij vluchtig bezoekje tussen de bedrijven door kwam de vraag? : Ehhmmm, wanneer kom je weer de fles wijn moet nog leeg, Eric en ik drinken namelijk niet.
Bij mij ander thuiskomst: Clau heeft een stuk pizza voor je gespaard.
s Avonds wat P.C. patientenwerk doen en ondertussen met Kitty wat keuvelen over werkzaken, bijscholing en patient gerelateerd.
Ik geniet van dat stukje extra aandacht, en pak het met beide handen aan, juist nu ik iedere stap en iedere beslissing alleen moet maken, is het heerlijk om zulke gewone attenties te ontvangen.
Enfin, ik raad het iedereen aan een tijdje te zwerven en toch je eigen verplichtingen te hebben. Het is heel anders dan op vakantie gaan, heel anders dan een paar dagen lekker logeren bij een vriend of vriendin.
Het heeft mij in ieder geval weer met een heel andere blik naar dingen als gezin, relatie, werk e.d. te gaan kijken. Dit neemt niet weg dat het mij uiteraard ook veel vragen geeft of mijn eigen verleden relaties. Deze vragen zet ik snel aan de kant van de weg, ik moet immers verder en die vragen zouden mij alleen maar remmen en strikken.
Okay ik geef toe het is ook vermoeiend, je hebben en houen in een tas mee, in die andere tas mijn werkspullen niet te vergeten, mijn klusspullen. Reizend van werk, naar Druivenlaan, naar winkel (doeland, gamma dat zeg ik) naar logeer adres.
Toch voel ik vooral vreugde dat dit me overkomt en dat deze warme mensen er gewoon voor me zijn. Ik zal jullie straks nog gaan missen ...... hoe los ik dat op :):)

Gekocht

2007-08-31T17:11:00.000+01:00

Inderdaad nu ben ik de eigenaresse van de Druivenlaan. Na het tekenen vanochtend meteen er naar toe, alsof ze het roken kwamen Hendrik, Elisa en Stein met de koffie.
Lekkere appelkruimelvlaai erbij en dat was een leuke start van onze nieuwe klusdag.
Officieel ingeschreven in Alkmaar, alleen de parkeervergunning moet snel geregeld, nu doe ik het met een briefje in mijn auto en het werkt voor even wel goed, maar de parkeerwachter vindt het niet echt leuk dat hij geen bon kan schrijven. Nog 5 dagen te gaan ... dan moet u een echte vergunning hebben.
Na de administratieve rompslomp, hebben we weer flink doorgewerkt. Ik kan me nog niet voorstellen dat we er binnenkort ook kunnen gaan slapen, overal hamers, spijkers, behang, verf, rollers, troep enz...... houd de logeerkamers dus nog maar even opgeruimd en paraat voor als ik weer langs kom.
Morgen komen de grote spullen en kunnen we iets van keuken gaan creeeren.
Verder zal ik zien dat ik binnen kort wat fotos er bij zet.
Op naar de maaltijd in mijn gastgezin, honger......

Thuisloos

2007-08-31T07:32:00.000+01:00

Na een paar dagen thuisloos, mijn huis op de Breedeweg verkocht en mijn nieuwe huis nog niet aangekocht is het vandaag dan eindelijk zo ver.
Tekenen voor de Druivenlaan, ik heb er zin in.
Vanaf nu wordt het opbouwen.
Tot nog toe hebben al veel mensen me geholpen met het leeghalen en schoonmaken van mijn oude huis. De verkopend makelaar was enthousiast over hoe ik het huis achter heb gelaten. Ik wil dan ook Wim, Alex, Wouter en Hendrik bedanken voor het sjouwen van de grote spullen.
Michaela, Trudy, Helene fantastisch zoals jullie de laatste spullen hebben meehelpen inpakken en het schoonmaakwerk daarbij.
Verder is het heerlijk om een paar dagen thuisloos te zijn geweest, gewoon bij vrienden aanschuiven en in een verzorgd bedje te komen, zodat ik me alleen op de dingen hoef te concentreren die op dit moment alle aandacht vereisen.
Ook gezellig om zo weer even de reuring van het gezin te ervaren, een periode die ik al lang geleden heb afgesloten en met warmte en blijheid aan terug kan denken.
Kitty Claudio Lieke en Bart, het was leuk op de trapleuning na :) om bij jullie te zijn
Michaela Erik Youri en Fiima ik kom nog een nachtje het is me aangenaam, dank voor jullie gastvrijheid en warmte.

Je bent een druif of je bent het niet

2007-08-21T18:58:00.000+01:00

Met alle testmomenten in mijn verkoop en aankoop van het huis geven me soms het gevoel dat ik een "druif" ben. Raar gevoel een druif te zijn is mij (ons aangepraat)Een druif is immers lekker.
Waar komt deze vreemde uitdrukking dan toch vandaan en wat bedoelen we daar nog eigenlijk mee.

Ik zou mezelf niet zijn als ik dan niet ga zoeken op internet en dan kom je het volgende tegen.........
Volgens F.A. Stoett, Nederlandsche spreekwoorden, spreekwijzen ...
verder in Noord-Nederland een (lekkere) druif (Kunstl. 6: God sal me 'n schaap gefe, dat is mijn ook 'n druif; bl. 110: Jij bent d'r toch ook 'n druif; II, 160; Köster Henke, 15: Wat is me dat voor een druif?; Nkr. VIII, 28 Febr. p. 4: Benje een haartje nou bedonderd, jij bent net zoo'n druif als ik); 'n fijne druif (O.K. 42); lekkere druif (D.H.L. 12; Lvl. 27);==> dit maakt het niet echt duidelijk dus verder zoeken.
Volgens Marc de Coster:
Wat een druif is een vermakelijk, mal figuur; maar ook: een verachtelijk mens
Volgens de Digischool:
Rare druif! [gek mens!]
Op een ander weblog vond ik:
Je zegt tegen iemand dat je hem/haar een rare druif vindt als je vind dat die persoon iemand is met maniertjes, tegen een fijnbesnaard of overgevoelig persoon, dan wel tegen iemand met net iets te lange tenen.
De Grote Van Dale vermeldt als betekenis alleen ‘schijnheilige’.
Verder kwam ik nog tegen:
Dat is een druif uit zijn mond ==> dat is iets wat hij niet graag af geeft.
De druiven zijn zuur ==> hij kan het niet krijgen en doet alsof hij het ook niet hebben wil.

Goed een aantal betekenissen gevonden, de oorsprong nog niet.
Enfin, wat op mij van toepassing is, is aan de lezer, de kenner :):): Soi

Druiven zijn gewoon heerlijk in alle vormen, witte druiven, blauwe druiven, wijn rood, wit, rose, rozijnen van jongsaf eten we ze en smullen we van de goedheid van het leven. Niet voor niets verbergt de man zijn edele geslacht achter het druivenblad, als Eva of Lilith maar geen vijgenblad in de buurt is.

Niet voor niets geven we onze jonge kinderen rozijntjes als zoete troost bij verdriet en pijn. Niet voor niets verdrinken we ons verdriet en onze pijn met wijn.

Goed ik moet de boel nuchter houden om het geheel te blijven overzien, maar weet nu vast dat er wel eens flink glas wijn zal vloeien op mijn Druivenlaan en voor mij is dat dan in ieder geval: Wel verdient en geen troost middel, hooguit zal ik mij in nog hogere sferen laten brengen :):)

En weet van mij: Alleen drinken vind ik maar niks! So be my guest

Verkocht

2007-08-05T14:59:00.000+01:00

Vanochtend lekker naar Alkmaar gefietst, in alle vroegte en koelte om zo mijn dagelijkse beweging te krijgen om daarna lekker lui de warme dag door te brengen.
Op mijn Druivenhuisje staat het aangekondigd: "Verkocht" en ja, ik ben bijna de trotse eigenaresse.
De offerte is de deur uit en nu de afspraak met de notaris gaan maken en dan is de overdracht. Het huis komt steeds meer in de buurt, de fietsafstand lijkt per keer kleiner, ook mijn plannen wat ik met het huis wil, komen dichterbij en worden steeds duidelijker, mede door het brainstormen met Wouter. Ik krijg er dus bijna echt zin in :):). Nu mezelf blijven trainen in "geen haast willen maken" en stap voor stap door blijven gaan.

De hypotheek is rond

2007-07-28T15:59:00.000+01:00

Eindelijk weer een berichtje van mij. De hypotheek is rond, dat wil zeggen er wordt een offerte gemaakt en die kan ik begin volgende week verwachten. Mijn geld boompje is wat gevuld met moneyvruchten die ik aankomende tijd nodig zal hebben om te kopen, te verbouwen en inrichten.

Een heel gedoe, zeker nadat bleek, door ziekte omstandigheden van mijn huidige boekhouder dat de plaatsvervanger mijn spullen kwijt was en de bank uiteraard een duidelijk beeld wilde hebben van mijn inkomen van de afgelopen 3 jaar. Goed na veel bellen en vooral rustig blijven is het dat toch bovenwater gekomen en heeft de vervanger m.i. een dag en nacht door gewerkt om het geheel op tijd aan te kunnen leveren.
Uiteraard heb ik overwogen om boos te worden, enfin zolangzamerhand zie ik dat dit geen zin heeft, overbodige spanning geeft en de boel eerder negatief dan positief beinvloedt. Natuurlijk heb ik de beste man wel duidelijk gemaakt dat er in mijn geval echt haast is in het afronden van mijn boekhouding en hij heeft dit, gezien het tempo van afronden, goed opgepikt.
Ja...... een hele positieve ontwikkeling :):) voor mijn huis en mijzelf.

Getekend

2007-07-17T21:11:00.001+01:00

Ja, jullie lezen het goed, vandaag heb ik getekend voor mijn huisje op de Druivenlaan. Ik ben er ook weer even binnen geweest en het is goed zo.

Het huis, de straat en de buurt zijn naar mijn zin.
En nu,...... op naar de verhuisdozen, alles gaat door mijn handen, mijn leven van 50 jaar gaat aan me voorbij met allerlei mooie, gedenkwaardige, gevoelige momenten met mijn mannen :):) vastgelegd op foto, tekening, enz. Ik heb steeds meer een gevoel van uitdaging, welke mooie nieuwe dingen staan mij te wachten. Wat, hoe en welke kant op ga ik verder op.

Ode aan de Breedeweg

2007-07-15T08:10:00.000+01:00

Huis

O, schuilplaats voor mijn leven
Je muren stevig en rots vast
Met mijn geliefde trek ik in
Geboorte plek van onze zonen
Thuisplaats voor ons gezin

O, broedplaats voor geluk en leven
Steeds minder lust, steeds meer last
Ons blijvend rust geven lukt hier niet
Je deur wordt zijn vertrekplaats
Schuilplaats bij verdriet

O, rustplaats voor mijn drukke bestaan
Voor kinderen, vrienden en werk
Waar rolden de tranen van liefde en pijn
Werd steeds meer en meer
Verblijfplaats voor wie hier wilde zijn

O, thuisplaats van ons prille leven
Wij nemen mee wat bij ons past
Zwerven uit naar andere steden
Vergeten niet uw warme hart
Startplaats voor onze nieuwe

Thuis

Vakantie huis

2007-07-14T11:58:00.000+01:00

Het een en ander is op de rails gezet. Huis gekocht, althans dinsdag ga ik het voorlopig koopcontract tekenen. Dan nog de hypotheek rond maken (gaat zeker lukken het is nog even afwachten qua tijd ook lukt). Wat dat betreft werkt de Vereniging eigen huis, eerlijk gezegd, wel wat traag. Op de site staat vermeld dat je binnen 5 werkdagen het taxatie rapport hebt. Ik verwacht dat het al met al van aanvraag tot rapport 10 dagen (werkdagen) duurt.
Ik moet me gaan focussen op de tijd daarna. Per 31 augustus is de Breedeweg verkocht,
op de Druivenlaan zal ik nog moeten verbouwen.
Poeh, he, wat heb ik me op me hals gehaald. Ga ik in een tentje of vakantie huis ter overbrugging, ieder stap voor het huis in de toekomst is een kwestie van rustig en logisch over denken.
Het is wel leuk, dat jullie het allemaal lezen en kunnen denken: Dat gaat goed daar, als ik zelf een huis kopen ga, heb ik van deze verhalen vast wat op gestoken.

Als ik de Druivenlaan op 17 augustus heb, ben ik bezitster van een tweede huis. Dat klinkt erg luxe en eerlijk gezegd voelt het nu ook al een beetje zo. Vannacht al gedroomd van gigantische Druiventrossen in mijn tuin zuid-west, heerlijk.
Als het zo ver is kan ik misschien nog wijn en grappa gaan maken:)

Vakantietijd

2007-07-12T15:15:00.000+01:00

Nog geen taxatie van het huis gedaan.
Tja, mevrouw het ligt op de stapel. Nee, nee, het is vakantie tijd, dan gaat het dus allemaal trager. De verkopende partij is niet bereikbaar............ Leuk he zulke telefoontjes:):)
Mijn rust gevoel moet hier niet onder lijden. Wie wat rust over heeft ......stuur maar op.
Ik ga aan de slag met het inpakken van de dozen en het uitzoekwerk van al die spullen.
Wat verzamelt een mens een troep, zoals Allesanders regelmatig roept:)
Een huis verkopen is gelukt, een huis kopen gaat ook zeker lukken, de afwikkeling duurt even ietsjes langer.
Ach, ik denk maar zo: over een jaar zit ik in het kleine huis, mijn eigen huis met tuin en zal ik met trots kunnen zeggen: Ik heb dit huis gekocht.

Geduld of loslaten

2007-07-10T09:18:00.000+01:00

Ze zeggen: Je moet geduld hebben. Geduld is een schone zaak. Ik moet kennelijk nog heel veel over geduld leren. Mijn geduld wordt regelmatig op de proef gesteld. Waar ik van anderen hoor: dat kost 1 hooguit 2 dagen, daar lijkt het bij mij net even wat langer te duren.
Nu ben ik bezig voor de taxatie van mijn nieuwe huis. Dit is de taxatie die moet gebeuren voor het verkrijgen van de hypotheek. Afgelopen woensdag heb ik dit aangevraagd, nu dinsdag nog niets over gehoord. Morgen in de telefoon klimmen en vragen hoe het er mee staat.
Waarschijnlijk ga ik later dan anderen aan een telefoon hangen, omdat ik (ja) inderdaad een hekel aan telefoneren heb. Dit is dus wat ik moet gaan leren, sneller gaan bellen en dan komt het mijn geduld ook goed. Passief afwachten is een beetje mijn aard, welke ik steeds meer tracht om te zetten in vertrouwen hebben en loslaten.
Ja, je leest het goed, ik weet heus hoe het werkt ik doe het alleen niet altijd zo.
Omdat ik verder niet zo veel kan doen op dit moment heeft mijn lijf me een aardige griep bezorgt, een goede manier om tot rust te komen. Ik hang van plek naar plek. Doezel van dag in nacht, rol van bank naar bed en vermaak me met boek, film en muziek.
Opruimen, schoonmaken en voorbereiden op de komende verbouwingsdrukte moeten maar even op zich laten wachten.

Dit wordt het

2007-07-07T09:36:00.000+01:00

Ik heb wat met vrij staande landelijke huisje. Ik gun mezelf dat wel, daarbij ben ik ook bang dat ik daar zoveel geld in moet stoppen dat ik in verder opzicht weinig speelruimte heb. Ik ben toe aan studie, vakanties, cursussen enz.
Inderdaad de volgende dag bij de familie, krijg ik goede raad voor het nemen van mijn besluit. Ga nog eens bij dat vrije huisje kijken, bel er over hoe het er mee staat, volg je hart........
Ik ga vertwijfeld naar huis, moet ik dat oude huisje wel kopen, is het niet te veel werk, kan ik wel hulp verwachten van anderen om me heen....
De nacht brengt vast weer wijsheid zoals gewoonlijk is voor mij.
Maandagochtend weet ik het zeker, ik ga bellen over vrije huisje de Omval, ik ga met Hendrik naar de Gashouderstraat maar blaas de bouwkundige keuring daar af eerst nog eens voelen hoe het daar is, ik ga nog een keer bij de Druivenlaan langs gewoon kijken.
De Omval is verkocht, dat maakt het voor mij heel wat makkelijker. De Gashouderstraat voelt niet goed, ook Henk ziet dit voor mij niet echt zitten. Het huis komt benauwd over.
Bij langslopen in de Druivenlaan voel ik mijn spirit borrelen. Dit is het dit wordt het en hoe eng dan ook: Ik ga hiervoor

Keuzes maken

2007-06-30T10:39:00.000+01:00

.... is niet het makkelijkste in je leven en telkens word je er weer mee geconfronteerd.
De keuze waar ik nu mee worstel is: wordt het een huis in de stadswijk, klein betaalbaar en houd ik geld over voor studie, ontwikkeling, ontplooiing enz.
Of wordt het een huis buiten de stad met mogelijheden voor "brood en bed", dan moet iedere verdiende cent in het huis en bouw ik zo voor toekomst wat extra inkomen op.
Mijn pensioen zal niet al te groot zijn als kleine zelfstandige.
De wijk in de stad spreekt me aan, ik verwacht daar meer mensen te ontmoeten en nieuwe contacten zouden goed voor me zijn, zeker na deze periode van afsluiten is het goed nieuwe dingen een kans te geven en te ontwikkelen.
De buitenwijk spreekt me aan vanwege de rust de natuur en de mogelijkheid voor bezoek ontvangen slapers, eters enz. iets waar ik dol op ben en veel te weinig heb georganiseerd in het verleden.

Iedere keus die je maakt maak je altijd zelf. Een partner, een goede vriend of vriendin kan slechts jou motivaties prikkelen, tevoorschijn laten komen, aan horen en sturende vragen stellen. Als je omgeving zich anders dan dit beschrevenen opstelt kun je m.i. je afvragen of het wel echte vrienden zijn. (je weet wel die adviezen, je moet dit of ik ken jou goed genoeg om te weten dat dit voor jou de beste keus is).
Gelukkig heb ik nog weinig van deze mensen om me heen. Tuurlijk mis ik ze soms ook wel een beetje, want hoe dan ook ook, ik ben ergens diep van binnen liever een beetje afhankelijk en veilig in de armen van een ander. Zo zelfstandig en eigengereid je eigen keuzes maken voelt namelijk ook erg alleen.
Ik weet dat ik hier balans in zal gaan vinden en moet mezelf daarvoor de tijd geven.
Tijd voor een beslissing over het huis, het wonen heb ik niet veel, want per 31-08 moet ik uit dit huis weg zijn.
Vorige week op een feestje bij Ellen heerlijk lopen meezingen met het oude lied van Neil Young

Our house is a very, very, very fine house
with two cats in the yard
life used to be so hard
while everything is easy
cause of you and our na na na nana .....

Ik vind het fijn te voelen dat deze prettige gevoelens, herinneringen van het thuis er weer kunnen zijn, zonder weemoed, zonder spijt.
Wij konden niet langer bij elkaar zijn, ons gezin viel uiteen en hoe pijnvol ik dit vond voor onze jongens en onszelf, heb ik geen spijt van deze beslissing.
Het liedje van Margriet Eshuijs raakt dan ook steeds meer op de achtergrond.
Ik kan het nu meezingen zonder in tranen uit te barsten en alle nare gevoelens naar boven te halen. Het is verwerkt het heeft een plek gekregen en dat doet me goed.
Hoe dan ook is de tekst goed en sterk en wil ik je dit stukje niet onthouden:

House for sail
You can read it on the lines
House for sale
it was yours and it was mine
And tomorrow some strangers
will be climbing up the stairs
to the bedroom filled with memories
we used to share.

Consuminderen

2007-06-28T22:32:00.000+01:00

Ondertussen ben ik aan het opruimen, schoonmaken, uitzoeken. We zullen hoe dan ook naar een veel kleiner huis gaan. Wat gaat mee, wat gaat weg, wat gaat naar de jongens enz. Wie kan ik waar nog een plezier mee doen.
Mis jij nog iets kom gerust eens langs en kijk of je het bij mij vind met een beetje mazzel krijg je het van me.
Ik ben pas geleden 50 geworden en heb besloten om hoe dan ook te gaan consuminderen, dit staat al heel lang op mijn wensen lijstje ik liet me helaas te vaak verleiden om toch een ditje of datje aan te schaffen. Kadootjes zijn nou eenmaal leuk om te krijgen, om te kopen enz. toch denk ik dat ik met veel minder van alles veel gelukkiger kan zijn.
Natuurlijk krijg ik dan regelmatig de cynische vraag: Is dat niet omdat je kleiner gaat wonen maak je niet van de nood een deugd? Dan word ik herinnerd aan een boek dat ik als kind heb verslonden en nog steeds in mijn bezit heb het boek: "Opnieuw beginnen" van Jacques Massagrier. Ik heb dit boek gekregen van mijn moeder toen ik 10 jaar werd en het beschrijft voor van allerlei spullen een hergebruik een 2e leven. Nog steeds heb ik er lol in als ik iets niet hoef weg te doen, maar er iets anders handigs, nuttigs of leuks van kan maken.
Ja, jongens herinneren jullie nog de broekjes uit papa's oude jogging truien.
Mijn studentenbestek doet nog steeds dienst, evenals het servies dat zelfs door de jaren heen door mij en mijn schoonmoeder regelmatig werd aangevuld, omdat ook zij op rommelmarkten weer een bordje van het servies vond. Onbreekbaar glas, echt handig iedereen is het na een tijdje zat en ik had met mijn start setje van 3 diepe, 3 platte, 3 ontbijtbordjes, 3 kopjes, 3 schoteltjes, 3 bekers, 3 schalen, 3 schaaltjes wat uitbreiding nodig, groter gezin, meer gasten enz.
Als ik dus mijn "Brood en Bed" ga organiseren, zal het wat mij betreft nog veel ontbijtdiensten kunnen bewijzen.
Gaat dat feest niet door dan kan ik het weer laten krimpen naar kleinere aantallen van alles en de rest vindt weer een nieuwe eigenaar op de rommelmarkt.

Verkoop van huis

2007-06-28T21:21:00.000+01:00

Eerst moest de praktijk verhuizen naar een goede plek om mijn werk als oefentherapeut Cesar te kunnen blijven uitoefenen. Gevonden maart 2006... => prachtig in het dorpshuis de Kern te Castricum. Daar zit ik nu, onder een dak met de logopediste en de psychologen.
De oudste 2 jongens zijn ondertussen uitgevlogen en dit huis wordt te groot voor mij en Hendrik. Daarnaast heb ik een afspraak met mijn ex en die wil ik graag nakomen.
Verder was de tijd gekomen om samen verder te gaan met mijn nieuwe vriend Alex, we vonden een plekje waar we voorlopig konden wonen en gelukkig zijn om van daaruit verder te kijken wat we echt wilden, winkeltje, brood en bed aan huis.
Helaas met Lo en Allesanders liep het inderdaad anders.

Al enige tijd geleden ben ik begonnen met de verkoop van het huis van mij, mijn ex en onze jongens. Het heeft even geduurd, wie de nieuwe bewoners van dit huis worden van dit huis worden, weet ik nog niet.
Wat en vooral waar mijn nieuwe huis is, is nu ook nog een grote vraag. Mijn behoefte om weer een fijn thuis te maken voor mij en mijn naasten is sterk.

Er gaan veel gedachten door me heen, een klein huis, genoeg voor mij samen met Henk, die voorlopig nog bij mij woont en zich er ook thuis wil gaan voelen. Iets groter zodat Wouter en Ritsert thuis kunnen komen en ook een plekje hebben. Nog ruimer zodat ik er mijn "Brood en bed" kan gaan waarmaken.
In de stad, in een buitenwijk of echt aan de rand, alles lijkt ze voor en zijn tegen te hebben. Wie mijn een beetje kent weet dat al dit wikken en wegen me veel energie kost maar weet ook dat ik als de keus er is er helemaal achter sta en er dan voor ga.

Ik zal niet alle gedachten- kronkels, spinsels, spoken en beren uittypen, wil vooral met dit blog mijn keuzes en dingen die ik tegen kom een beetje verhaal gaan geven.

Dus eerst maar eens wat verhaaltjes over de "kopers"
1 afspraak met geinterreseerde kopers:
Nog maar met een voet over de drempel: Nou hier moet nog veel gedaan geschilderd enzo.u vraagt wel veel hoor voor dit huis. Ik: Meneer u hoeft het niet te kopen, bevalt het u dan kunnen we onderhandelen, bevalt het nu al niet dan kunt u beter verder zoeken. ...............Nooit meer wat van gehoord.
2 onaangekondigde kijkers:
Laaiend enthousiast, 2 dagen later met bouwkundige daarna, helaas het wordt een nee: We zijn te oude voor onze wilde plannen.
Jammer, ik vond het een leuk stel, met leuke ideeen en plannen voor mijn huis.
3 Afspraak met nieuwsgierigen:
Tja, ik zag dat het huis te koop stond wil een indruk hebben of het wat voor ons is. Nou, nee is toch erg groot we willen iets kleiners.
4 Geinterreseerden:
Ja, dit wordt wel wat, veel bellen, veel vragen, bieden, onderhandelen via een makelaar van, nee dit zal ik niet zeggen..... wil je het weten dan hoor je het wel eens :):)........, enfin de onderhandeling liepen, m.n., door deze makelaar spaak en de verkoop werd niets.

Aangezien het concept bij deze makelaar, mij om vele redenen al niet meer beviel en het zweet mij op het voorhoofd stond, de tranen uit mijn ogen rolde, de stress niet meer leuk, was besloot ik toch maar naar een echte makelaar te gaan. Ik ben gaan praten met een aantal verschillende makelaars en het klikte met een direkt goed. Mijn keus was snel gemaakt, met hem ga ik in zee.
5.De eerste beste klant via hem heeft mijn huis gekocht. YES! perfect!! Zij blij, hij blij ik blij! en zo hoort het ook bij de verkoop van je huis, daar wil je geen rot gevoel aan over houden, het is immers je thuis geweest en het is voorlopig nog even mijn huis.
Ik heb tussen 1 en 5 wel wat meer kijkers, geinteresseerden, ...aagjes gehad, zoals ik al zei ik beschrijf niet alles.

De koop is rond en nu ik nog.
Tja, inderdaad kijken, kijken maar niet kopen..........
Het duurt even, maar ik weet dat het goed komt hoor met mij, mijn huis, mijn thuis, mijn plannen.